Sevdiğin Kadarsın Şiiri - Eyüp Oflaz 2

Bu şiir, youtube.com/@sözübenden kanalımda paylaştığım ‘Sevdiğin Kadarsın’ adlı şarkımın sözlerinden oluşmaktadır. Bazı aşklar insanın hayatından geçmez; insanın kaderine yerleşir. Ne zamanla eksilir, ne mesafeyle susar, ne de yılların kalabalığında kaybolur. Çünkü bazı sevdalar, hatırlanan bir hatıra değil; insanın içinden hiç çıkmayan bir ömür sızısıdır. “Sevdiğin Kadarsın”, böyle bir sevdanın iç sesidir. Bu şiirde konuşan kişi, hayatın yokuşlarından geçmiş, yükünü omzunda taşımış, dizleri kanasa da yürümekten vazgeçmemiş bir yolcudur. Onun için dünya, sadece yaşanıp geçilen bir yer değildir; sevdiğinin izleriyle anlam kazanan büyük bir gurbet gibidir. Dağlar, taşlar, ağaçlar, sokak lambaları, komşu kahvesindeki duman… Hepsi bir sevdanın şahidi olur. Şiirin merkezinde şu duygu vardır: İnsan ne kadar yaşadığıyla değil, ne kadar sevdiğiyle ölçülür. Çünkü günler takvimden düşer, aynalar eski yüzleri siler, yollar değişir, mevsimler geçer. Fakat insanın içinde gerçekten sevdiği ne varsa, geriye en çok o kalır. Kimi zaman bir bakış, kimi zaman bir gülüş, kimi zaman aynı geceye sığıp başka rüyalarda kaybolmuş iki kalbin sessizliği… Bu şiir, sevmeyi kolay bir duygu gibi anlatmaz. Aksine, sevmenin yanmak olduğunu bilir. Ama o yanıştan şikâyet etmez. Çünkü bazı yangınlar insanı kül etmez; insanı kendine getirir. Bazı aşklar yara açmaz sadece; insanın içindeki en sahici yeri de ortaya çıkarır. “Sevdiğin Kadarsın”, bir aşk şiiri olduğu kadar, insanın dünyadaki izini anlatan bir şiirdir. Ömür geçer, yollar biter, dün silinir; ama sevgi kalır. Ve sonunda şiir bize sade ama derin bir hakikati fısıldar: İnsan, sahip oldukları kadar değil; sevdiği, yandığı, beklediği, vazgeçemediği kadar insandır.