Sevdan Beni Kor Eyledi
Sevdan beni kor eyledi,
Yaktı geçti, har eyledi.
Gül yüzüne bakan gönlüm,
Dert içinde var eyledi.
Gece oldum, ayım söndü,
Hasret içte koru döndü.
Gözlerimden akan yaşlar,
Irmak olup denge döndü.
Bir gülüşün ömre bedel,
Sensiz kaldım oldum melâl.
Dilim sustu, kalbim ağlar,
Sevdam oldu bana vebal.
Yollarına ömür serdim,
Her duamda seni verdim.
Sen bilmeden her gecede,
Adın ile sabah gördüm.
Ne baharım kaldı benim,
Ne de soldu bu özlemim.
Sevdan düştü yüreğime,
Dinmez oldu ah ü figânım.
Rüzgâr eser seni anar,
Kalbim durmaz seni arar.
Bir tek senin yokluğunda,
Ömrüm yavaş yavaş solar.
Sevdan beni kor eyledi,
Yüreğimi nar eyledi.
Bir ömürlük sevdiğim sen,
Beni garip yâr eyledi.
Varsan dünya cennet olur,
Yoksan gönlüm matem kurur.
Aşk dediğin ateş imiş,
Düşen yanar, kül olur.
Ömrüm geçti seni diye,
Bağlandım ben bir sevgiye.
Gelsen yine baş tacımsın,
Razıyım ben her çileye.
Sevdan beni kor eyledi,
Yandı gönül, sır eyledi.
Bu fânide senden gayrı,
Hiçbir sevda yâr eylemedi.
Delinin biri
HAMZA CAYMAZ
Kayıt Tarihi : 3.08.2026 20:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!