Sessiz Yakınlık Şiiri - Yücel Özkü

SESSİZ YAKINLIK
Seni, uzakların sessizliğinde seviyorum;
Kokunu içime çekemeden,
Ellerine değemeden,
Boynuna sarılamadan,
Yine de seni seviyorum.

Her özlem, içimde büyüyen
Kor bir sızıya dönüşüyor.
Ne yollar kısalıyor,
Ne bekleyiş bitiyor;
Sevgim yorulmuyor.

Belki bir gün aynı göğün altında
Göz göze geliriz.
Belki bütün kavuşmalar,
Kalbin sessiz kıyısında başlar.

O güne kadar
Adını yüreğimde bir ışık gibi saklayacağım.
Çünkü bazı sevdalar
Sarılmadan büyür,
Dokunmadan derinleşir
Ve bir bakışın ömrü olur.

YÜCEL ÖZKÜ
6 Temmuz 2026/13:33