Sessiz Tanrılar Şiiri - Azra Özmen

Sensiz tanrılar
sesli insanların çığlıklarına
sağır kaldılar.
Bilmiyorum,
belki insanlar duyulmayı hak etmiyorlar
belki hayatı fazlaca ciddiye alıyorlar.
Ama en sonunda nereye gideceklerini biliyorlar.
sonsuzluğa, sonluluğa, boşluğa ya da kendilerine.
Yani dönüşü olan olan her yere.
Yaşamak için derin bir ruh gerekiyor.
Peki hangimiz buna sahibiz?
ruhumuzu nerde arıyoruz?
gerçekten olduğu yerde mi?
yoksa olmasını istediğimiz yerde mi?
Fakat unuttuğumuz bir şey var
ruhumuz aslında her yerde.
Bütün iş sadece onu görebilmekte.