Vedalar Mutluluk Gibidir Şiiri - Azra Özmen

Vedalar mutluluk gibidir.
Ne zaman geldiğini,
içini sardığını
ve ne zaman çekip gittiğini anlayamazsın.
Zordur veda etmek.
Kendinden kendini çıkarıp
sonunda yine kendini bulabilmek.
İnsan kendinden kendini çıkarınca nasıl eksilmesin ki?
Sonuçta yüreğinden kopan bin parça.

Veda edecek yaşa ne zaman geldik
daha dün ellerimizle bulutlar çizerdik.
Bazen diyorum ki
büyümek buysa eğer
küçülmek istiyorum ben.
Küçülüp...küçülüp annemin yatağındaki
yerime geri dönmek istiyorum.
İşte o zaman vedalardan kaçabilirim belki
Görüşürüz dersek görüşürüz değil mi?
Görüşmezsek de canımız sağ olsun
ne de olsa her veda içten içe ufak bir son.