Bazen diyorum ki
canımın acısını dindirmek için ölmeliyim.
Bazen diyorum ki
bu acıya aşık olmalıyım.
Aşık olmak dediğime de bakmayın ha
gözlerim görmüyor
kulaklarımın duymuyor.
Sanki bütün dünya sensin
ben estikçe sen dönersin.
Rüzgardaki tozlar gibi karışmayız birbirimize
elini tutsam ellerimin dokusu değişir.
Sefil ellerim çiçek bahçesine döner.
O kadar güzelsin ki
kalbim atmayı unuttu
Bıraktı demiyorum bak unuttu
Öyle karıştırdın ki kalbimin kafasını
ne yapacağını şaşırdı
şaşırmakla kalmadı
kendini dünyaya bıraktı.
Ölmeyi istedi canım.
Ama sana baktıkça
aktı damarlarımda kanım.
Kayıt Tarihi : 9.05.2026 00:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!