Sessiz Ayrılık Şiiri - Ebubekir Aktaş

Söndü lambalar bak, karardı yollar,
Gölgeye karıştı bütün umutlar.
Boşlukta sallanır tutulan dallar,
Gökten yere indi soğuk bulutlar.

Bir nefeslik ömür avuçta erir,
Zaman bu telaşı kime gösterir?
Eski hatıralar sessizlik verir,
Yorgun sular gibi duruldu hatlar.

Kimse sormaz artık gideni burda,
Yara sızım sızım bekler şuurda.
Bir garip yolculuk başlar bu turda,
Susar diller birden, biter kanatlar.

Ne bir iz bıraktık ne de bir seda,
Dünya sarayına ettik elveda.
Her şey aslına döner bu son nida,
Toz olup dağıldı koca hayatlar.