Anlatılamazsın
Sözcükler bile kifayetsiz kalmışken
Seni anlatmaya
Ben nasıl anlatırım seni...
Seni sığdıramam bir yerlere
İfade edilemeyensin sen,
Sevmeyi unutanlara sevmeyi öğretemezsin elifim
Aşkı bilmeyenlere de aşkı anlatamazsın
Gidenlere dön diyemezsin
Sildiğin insanı tekrar yazamazsın yüreğine elifim
Ayrıldığın insanla tekrar başlayamazsın ayni yerden
Çünkü o yer eskide kaldı bu yeni bir başlangıç
Gözlerimi kapattım
Senli hayallerde yaşarken
bu bahtsız zaman dilimlerinde
akrep ve yelkovana esir oldum
ey gönlümün geçmeyen yarası
Hayat bitiyor acılarımla baş başa kalırken tükenmişlikleri mi hatırlıyorum bir bir ölmek isteyipte ölememek yaşamak isteyip de yaşıyamamak acıyı tarif edememek en büyük şeylerden birisidir.
Aslında acı o kadar derin ki bir kuytu yerden çıkamamak gibi imkansızlıklardan kurtulamamak gibi sonu olmayanları tatmak gibi bir şey işte
Acı bambaşka bir şeyi ölmek isteyip de öylece beklemek ne kadar zor bir şey yatakları savurur insanı duvardan duvara vurur
sonu olmayanı istediği için belki de bunca acı bunca çile onca yalnızlık mı Ondandır belki de kalbinin bir et parçası olduğunu bilmese belki de böyle bir şeyin var olduğunu tahmin edemezdi Kalp Ağrısı denen şeyin var olduğunu
işte geçiyor her şey zaman sonu olmayan şeylerinden sonu geldiğini imkansızlıkların da bittiğini geç olsa bile insan cümleler kuramıyor başta çokca yalnızlıklardan bahsediyorken Aslında bu ağrıyı bir depresyon hali Tramvayı kendine itiraf etmek istemez acısından zevk almaya başlamıştır belli bir süre sonra Oysaki yanmıştır kül olmuştur bitmiştir Her şeye rağmen sevmiştir Belki de ya da kendini seni sevdiğine inandığına inanmıştır böyle şeyler hayatın temel noktalarından olabilirken bir sanat dalı ya da bir Edebiyat yapmak istemiştir çoğu zaman
Acıyı duyan kişiye ne denilebilir ki buna karşı Acıyı çeken yalnızlığı tadan yalnızlıkların da acı acı çektiğini inanan acının da bir zindan olduğunu varsaymıştır
Allahım sevgim böyle ise
Sevgin nasıldır peki
Aşka acı
aşka keder gerek çoğu şiirde
elem duymadan acı çekmeden
Dağlar bembeyaz bir şapka giydi
Nisan yağmurları
yeni doğumlara gebe oldu
Gül bülbül’e aşık olurken
Gecenin bir yarısı
Her şey yarı yoldayken
Bir yürek sızısı parçalıyor bedenimi
Acıyı çeken bilirdi
Ama zaten bilmesi pekte önemli değildi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!