Bilmesen de
Şu kahrolası zaman geçmek bilmiyor
Senden ses seda yok
Zaman tüm şiddeti ile parçalarken ruhumu
Kokun gelmiyor uzak diyarlardan
Bırakın onu bırakın ablam geliyor
Acılarımı tebessümü ile
Yalnızlığımı bakışları bitiren
Istırabımı ise gözleri ile
Bitiren kadına selam olsun
Bir kış gecesinde bulmuştum seni
Karanlığa yakılan ateş misali
Dünyamı baştan uca aydınlatıyordun
Gökyüzüne benzeyen gözlerin
Elbet bizde bir gün sevinicez
Bu tarumar hayatta
Yoksa Ab-ı hayatın suyunu mu içicez
nasıl ayağa kalkıcaz
Bilen var mı
Zaman geçiyor
Çevrem yıkımlarda
Kaderimiz cehennemden bir parça
acı ve keder
Cehennemi sol yanımda hissetmek gibi bir şey
Dünya dönüyor bütün haşmetiyle
bir yanı Bahar
Diğer bir yanı yazdı
Bir yanı sonbahar
bir kıştı tükettik ömrümüzü
ilkbaharda yaşertik hayatımızı Gençliğimizi yazlarda tükettik
Kelimeler yetmiyor
Nefes alamıyorum artık
Yalnızım
kimsesizlik içinde can çekişiyorum
eskilerden kalma ne varsa yüreğimde taşıyorum
nesefes alamıyorum
Sabahın seherinde uyanmak
Uyanıp tüketmek kendimi
Hayallerle örülü anlar düşlemek
Kutsal bir şey gibi Düşleyip Düşleyip yere çarpılmak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!