Havada ölümün kokusu siniyor üzerimize
Aşk yangını dört bir yanımızı örtüyor
Kelimeler kırılıyor
Ben paramparça oluyorum
Konuşmalar
Unutmak ne zor bir şeymiş seni unutursam deliririm
gözlerimden yaşlar bitmeyecek
sesim titreyecek
kalbim acıyacak
Duygularımı ifade edecek kelime bulamayacağım
Sonsuzluğa adım atan Aşkların şerre uğramasından korkmayan
iki gözümün çiçeği
Kaybedenler terazisinde ilk kaybedenlerdeniz biz
Ellerimiz boşluğa sallanırken kaybettik kaybedildik
Gözlerinden düşen çığlıkları hangi sağır duyacak bakar kör bir neslin yetim kalmış çocuklarıyız.
Dört Duvar Arasında özgürlüğünü bekliyorum Demir parmakların arasında özgürce düşünceler istila ediyor beni ya da Özgür düşünceler şimdi bakıyorum da Güneş hazineler şeklinde duvar dibindeki bir çiçeği yeniden diriltmek insanlar şu manatın yerinde olmaktan koruyor Oysa dışarıda güzellik var kötülük ol geziyor Ne diyebilirim ki Bazen tek kişilik müjdeleri hatırlıyoruz hücreleri atılıyorum orada kendimi buluyorum ne yapacağımı bilmiyorum Güneş Bir doğup bir batıyor o zaman kavramlar kaybediyorum değişen insanlar sadece burada Oysa ki kapıda bildirim hep aynı ne fikirlerim düşünceli bir Özgür olabilir ama ben kendim derdi var arasında Mavi gökyüzünü seyrediyorum Oysa ki ben Yağmurlu günleri çok severdim her iki Yağmurun altında dolaşmak biliyorsanız burada izin vermiyorlar buna oy sanki Yağmur umudu gözünü barındırdı başımıza düşen damlalar sevincimi naturluğumu paylaştırdı şimdi bu dört duvar arasında kalırken elim kolum bağlı nefes alamıyorum kelimeler sanki parayla satılır herkese bir itaat herkese mühürüne daha zor durumda Allah’ı var oysa ki ben söyleyecekler de buraya gelmiştim ve gücüm Neler de çıkarım ama onun güzelliğimi giderir işte Ölüyorum ben sana taşımaktadır işte burada ilk defa görüyorum Aslında yaşlandığımı hissediyorum senden korktuğum Ondan beri yokum ben var ve yokum diye hatırında bile değilim artık yok Ne yemek falan veririm birkaç heves bir kaç eğlence çalıştın buralara Karnelerin bomboş çekme şey elimden gelmiyor yalnızlığın dalgaları içinde Üşüyorum
Hayal ve gerçek arasından
kala kaldım
Bazen umut
Bazende hüzün oldu
Gerçeklik sözcüklerde asılı kaldı
Hayal ve gerçek arasından
kala kaldım
Bazen umut
Bazende hüzün oldu
Gerçeklik sözcüklerde asılı kaldı
Körler
Körlerin ülkesinde Özgür yaşanır mı
Gökyüzü eskisi gibi mavi mi
Bulutlar tane tane mi kendini gösterir
Umutsuzluk bir Deniz mi
Yoksa bir kader mi
Kaderleri biz belirlerdik
Acıyı çileyi kötülüğü biz yaşardık
Biz belirlediğimiz için mi bu isyan
Çaresiz kalmasaydı kalem
Kifayetsiz olmasaydı cümleler
Acının Dili
Aşkın gerçeği yazilsaydi eğer
İnsanlık aşkta ölüm
Ölümde aşkı arardı...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!