Kelimelerin güçü var mı ki beni bu kuytu yerden çıkaracak karanlıklarıma ışık olabilir mi ki.
Kaç kitap benim karanlıklarıma inebilir ki
kaç sözçük veya kaç cümle acılarımı yaşayacak seviyeye geldi
peki soruyorum hangi kitapta yazılı ölürken ne hissettiğin
acı duyarken o acının ne olduğunu sökülüp atılamadığını kaç kitap yazdı biri bana geceleri uykunun her anında uyanıp keşkeler içinde. Kaç kitap yazılabildi.. Ne dersek diyelim oldu olacak Sözçükleriniz hiç bir anlama gelmediği bir zaman dilimindeyim... Serhat
Günlerin ölmesiyle yeniden diriliyordum
Gece yarıları günün ölmesiyle cehennem son buluyordu
Oysaki;
Hayatıma çivilenen zamanlar
Günün Can çekişmesiydi.
Kalemler ağaç
Mürekepler deniz olsa
Anca yeter acılarıma
Gözlerden inen bir damla yaştım
Şimdi ise günüle inen bir elemim ben
Sabahın ışığında bulmak seni
Şafak sökerken
Zincirlenmiş ruhumu azat ediyorun
Özlemle bakmak bulutlara
İkilem
Bir şeyler oluyor
Sonu ve başı olmayan belirsizlikler
Ellerim titrerken
İçimdeki zalimin elleri kolları bağlı
Kelimelere hüküm edebilseydim
Sana en acı şiirlerimden birini yazardım
Kendime söz geçirebilseydim şuan
parlak bir ışığın altında tatlı bir müzik dinlerdim
Şuan olduğu gibi kafam karışık olmaz
İnsanlık
Gecenin ölümüyle
Gözlerimi sonsuzluğa açtım
Hayatıma yansıyan güneş parçacıkları
Ruhumu zehirlenmeye başlamıştı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!