Mevsimlerden ölüm
Aslında umutlarımızı kırık bir sonbaharın
Gölgesinde intihar etti
Çaresizliğin mevsimini yaşıyormuşçasına
Sevdiklerimiz, değer verdiklerimiz
Mutluluğumsun
Hayat zor
Çilesi çok bir diyar.
Sen de yok isen
Niye hayat var ki
Neden insanlar
topal bir kuş misaliyim
ölümün kesin
kanat çırpınışlarım boşuna
baksana;
dalda yapraklar üşüyormuş
Hangi yağmurun altında yitirdik kendimizi
Sözlerdi bizi var eden
Varlığımız inanmaktan geliyordu
Etrafımda inanmaktan bile vazgeçen insanlar
Neredesin
Rüzgar çatırdıyor hasretinden
İse Gök Senlere müptela..
Dikenlere bekçi bendim
Kokun gülleri bile kıskandırmakta
Yüreğimde kopan fırtınalar
Hangi kıyıyı darmaduman edecek
Kim sabır edecek
Kim dayanacak
Çaresizliğin bir alın yazısı olduğu
Bir kente yaşamak nasıl bir şey peki
O
Başı ve sonu
Cennet ve cehennem
Denilen ikilemler arasından
Çaresizliğin yıkılmış hali Karşımda
slm olsun
batan güneşimin ve hayatımın son aşkına...
seninle ne virgüllü maceralar geçirdim...
hayatı hep üç nokta gibi görüyordum hiç bitmeyecek miş gibi.
bilmezdim ki birgün ben den ayrılacağını
... gelişin bana seviç getirmişti gidişin çok sessi oldu....
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!