Gözlerin
Ellerim titrerken bir gece yarısı
Gözlerin aklıma takılıyor
Habersiz ve çaresizce
onlarda esir kalmıştım
Ellerimin arasından kayıyor yaşam
Çığlıklar kavgalar artık fayda vermiyor
Uzun zaman geçti ne kadar diye sorarsan
Bir gözün kuruyup tekrar yaşarana kadar geçen zaman.
Gün
Güneşte gezinirken
tutulmuştum
Bahtım olan ayrılığa
Bir hüzündü oysaki
Kalbime saplanan
gündüzler ölüyor
Karanlıklar doğuruyor beni
Neşeli Günler katlediliyor
umutsuzluk tohumları yeşeriyor
Beynimin perişan sokaklarında
Soğuk ve griye çalan toprakta yürüyorum
Yürüyorum bir Zaman
Aydan kopma toz zerreleri
Yüzüne konuyor
Anlamlar nelere hükmedebilir artık
Yangınları hangi okyanuslar söndürecek
Sessiz sedasız yaşarken
Bir ölüme nasıl yaklaşıcağım
Hangi
Hangi kayıp cennetin gülüsün
Semanın ağırlığı kaldıramadı ki seni
Solan yaprak misali yere süzüldün
Hangi toprak seni içine aldı
Sessiz kaldı su
yalnızlığı ile coştu
kederi ile taştı
acısı ile yıktı bütün setleri
toprak ile yoğrulduk
Hatıralar yok oluyor
Evrenin yarılmış olduklarından
Bir baş ağrısıdır seni kaybetmek
Ölüme kadar dinmeyecek bir acıdır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!