Aşk acısı
Herkes sevgilisi ile el ele gezerken
Ben o koca ben
Yerle yeksan olmuşum
Tarumar etmişler beni
Yürek sızısı ise katre katre düşmekte
Derdimi yazıyorum türkülere
Kül ediyorum her şeyi
Kelimelerin zindanında
Kimsesizliğe mahkum ediyorum seni
Anlamlarda kaybettirecem
Düşman uyudu
Artık öldüre biliriz hayalleri
İstila eder
Tarumar ederiz belki umutlarını
Gerçekliğe dönemeyebiliriz
Hayat akıp giderken parmaklarımın arasında
Arkama bakamadım geri dönemem diye
Binlerce pişmanlık yaşadım bir yüzyıl
Sonu olmayana tutunamam diye
Hayaller kurar
Geçmişin limanları
bir kasırga da yok oldu
Limanlar birer birer yandı kül oldu
Tekneler kayıklar gemiler
Kelimelerden bahsetmek gerek
Sonu ve başı olmayanlardan
Uçsuz bucaksız uçurumdan düşerken insanlığımdan kalma son kırıntılar hayal meyal bakarken gecenin sarhoşluğunda gündüzün sahte tebessümlerinden
Derin bir ah çekmek istedim
Buna neden olanlar kırılsa
Ah
Gelmelere lüzum kalmadı
Taş toprak bir olsa
Kelimeler yokluğun alfabesinden artık
Gözlerimden inen kor parçaları
Bizi yakan neydi ki
İçimiz alevden beter yanıyor
Kimdi yaktı bizi
Neydi bizi bizden alan
Gülüşü mü
Yoksa gözlerimi
Alışmak en büyük yara değil mi
Keder kuyusunda çırpırken
Çırılçıplak dururken düşüncelerim
Neden bu eziyet
Neden çürüttü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!