Serhat Çalışkan Şiirleri - Şair Serhat Ç ...

Ey kendini herşeye yeter sanan şairler,
Sevgiliyi kaybedip,bana söven şairler,

Neden; her seferinde söndürüyorsunuz güneşi,
Yıldızlar niye kahroluyor,her şiirinizde,
Kahpe olan kadermi,yoksa bırakıp gidenmi,

Şu dünyada herkes aşık,
Kimse birbirine değil,
Ben yıllardır hep Mecnunum,
Kimse bana Leyla değil
.
Aşk denilen şu denklemde,

Geceyi sabaha bağladım yine
Şarkımızı dinleyip ağladım yine
Cüzdanımda kalan,son resminide
Az önce yaktım,haberin olsun

Sende yırt at,benden kalan ne varsa

Başkasını istemem,
Yüreğine giremesemde
Gözlerimi çekemem,bakma desende,
Geçmişim dünyadan,illede sen

Kapıdan kovsan,bacadan düşerim,

Ben senin için beklenen bir gelecek,
Sense benim için acı bir geçmiş,
Sana geri dönmeye cesaret edemedim,
Hatıralarımda hep kaçtım senden,

Hatırlarsan seninle hep fallar baktırırdık,

Galip değiliz mağlup değil yaşam savaşında
Berabere kaldık kaderle
Bir sevdalı vurdu biz yaralandık
Bir biz horladık,sevdalı bakakaldı
Bir anamız öldü sövdük kadere
Bir oğlumuz oldu barıştık yine

Hey kahveci; iki çay ver
Biri bana,biri yalnızlığıma
Niye garip baktın kahveci?
Yoksa anlarmısın beni
Öyleyse sus ve,dinle yüreğimi.

Heeey! sen kırmızılı
Dur biraz
Biliyorum,ne söylesem boş
Bırakacaksın kendini yardan aşağı
Ama sonkez dik dur,
Ve hayata gıcıklığına gülümse....

Ağlamakla gülmek aynı şey,
Tıpkı geceyle gündüz gibi.
Dünya bir yanını siyah sanıyor,
Öte yandayken güneş,
Oysa bir sönse güneş,sıkılsa yani
Evrende renk ayrımı kalmazdı.

Berduş bir akşamüstü griliğinde bakıyorsun,
Yazık oluyor o masmavi gözlere.
Hiç peşinsiz uzun vade aşk arıyorsun,
Gönül vermeden gerçek sevene.

Yoz bir sevişmeyi aşk sanıyorsun,