Serhat Çalışkan Şiirleri - Şair Serhat Ç ...

Hastahanede geçen iki günün sonunda, tekrar büfeme dönmüştüm.Annesini hiç görmemiştim.Taburcu olacağı gün artık bana gerek kalmadığını,eve kendilerinin gidebileceğini söyleyip,benim hastaneden ayrılabileceğimi söylemişti.İtiraz ettimsede,annesinin yanlış anlamasından çekindiğini söyleyince diyecek lafım kalmamıştı.Öyle ya bekar kız, tereddüt ediyor olabilirdi.
İlerleyen günlerde arkadaşlığımız daha samimi olmaya başlamıştı.Artık akşamlarıda büfeye uğruyor,günde en az bir saatini benim büfede geçiriyordu.Ona çok alışmıştım.Öyleki bir aksilik olsada bir gün göremesem özlüyor,merak ediyordum.Oda aynı benim gibi hissediyordu sanırım,çünki bir gün gelemese yada gecikse telefon açıp sebebini söylüyordu.Adını koyamasakta sevgili olma yolunda ilerliyorduk.En azından ben öyle sanıyordum.
Altı ay kadar sürdü arkadaşlığımız,ve artık istasyondaki daimi çalışanların hepsi bizi sevgili sanıyorlardı.Güvenlik personeli,temizlik işçileri,bilet gişeşindeki kız,hepsi ama hepsi,Nefes köşeden göründüğü zaman bana müjde verir gibi hareketler yapıyorlar,yakınımda olanlar geliyor abi seninki diye haber bile veriyorlardı.
Sonra birgün Nefes gelmedi istasyona.Daha öncede gelmediği olmuştu ama o gün telefonda etmedi.Akşamüstü ben aradım ulaşamadım.Ertesi gün,ve daha ertesi gün içimi kemiren bir merak,endişe,üzüntü,ve özlemle bekledim gelmesini.Ama gelmedi,evini tam bilmiyordum,bir kaç sefer sorduysamda açık adres vermemiş'' ya şurda Çaldıran'da oturuyoruz'' demişti.
Üçüncü günün akşamında da gelmeyince,ertesi sabah soluğu Çaldıran mahallesinde almıştım,sokaklarda gördüğüm teyzelere soruyordum,tanıyan çıkmıyordu.Çocuklara tarif ediyordum görmediklerini söylüyorlardı.Sanki hiç o mahallede oturmamış gibi bir izlenime kapılmıştım,Hava alanında çalışan,annesi kalp hastası bir genç kızı,helede o kadar güzel bir genç kızı kimsenin tanımamasına imkan yoktu.
.Marketlere,eczacıya,herkese,sormuştum katiyyen tanımıyorlardı.

Allaha yalvarsaydım,eğer bu kadar
Cennete girerdim,şüphen olmasın
Parayı sevseydim,seni sevdiğim kadar
Trilyoner olurdum,şüphen olmasın

Seviyorum dedikçe,göklere çıktın

Ne düşünüyorsun,sevgili
Geleceğimi,nezaman evleneceğimizi
Nasıl bir evde oturacağımızı,
Kollarında kaç bilezik olacağını
Çocuğumuzu hangi özel okula yazdıracağımızı
Yazlığımızın,yatak odasını

Benim için... Devamıözelsin,
Çünki çok güzelsin,
Senin için özel değilim,
Çünki adımın büyük harflerle yazılması,
Özel olmaya yetmiyor.
Benim için özelsin,

Ağam dörtbinlira
lutfetmiş, koşun
Hemde taksitle değil
Tek parça,peşin.
Sakın duanızı
Eksik etmeyin

Ey kendini herşeye yeter sanan şairler,
Sevgiliyi kaybedip,bana söven şairler,

Neden; her seferinde söndürüyorsunuz güneşi,
Yıldızlar niye kahroluyor,her şiirinizde,
Kahpe olan kadermi,yoksa bırakıp gidenmi,

Uyan yavrum,uyan küçüğüm,bugün yirmi üç Nisan
Servis şöförünüz kornaya basıyor,tören varmış,kalk yetiş.
Eğer okula gidene kadar kaçırılmazsan,en önde dur,
Boş ver,dün tecavüze uğrayan arkadaşını, düşünme,
Bayram bugün,senin bayramın,
Anneni kapkaççılar kıstırmışsa ne olmuş,

Şu dünyada herkes aşık,
Kimse birbirine değil,
Ben yıllardır hep Mecnunum,
Kimse bana Leyla değil
.
Aşk denilen şu denklemde,

Seksenli yılların ortasındaydık,
İzmirde oturuyoruz,
Bende her çocuk gibi meraklıyım
Herşeyi soruyorum,
Herşeyi istiyorum,
Bir gün anama dedimki,

Bayram kaçıncı bayram,mekan kaçıncı
Söylenenler hep aynı,hep bir sonrası
Gelecek mutluluk dolu der,büyüklerimiz
Peki dün,değilmiydik bu günlere duacı.

Dili geçmiş zamana takmışız kafayı