Şeref Işı Şiirleri - Şair Şeref Işı

Yanlızlığımda sev beni dokunamadığında
Soğuk bir kış gecesinde mesela kahvenin buğusunda
Vururken pencerene yağmur damlaları
Radyoda ansızın çalan şarkıda beni hatırladığında
İmkansızlığımızda sev beni
Senin için yazdığım şiirleri okurken gecenin karanlığında

Şu yanlızlığın bir adı olsaydi eğer
Simdi sen kokardi buralar
Eylül bir başka yağar
Kasım'da ask bir başka olurdu
Yanlızlığın bir adı olsaydı eğer
Boynunu bükmezdi sensiz papatyalar

Günaydını olmayan bir sabahtayım
Geceden kalma ve hatırlanmayan bir rüya gibiyim bu sabah
Bu sabah kahvem tatsız,sigaram zehir
Bu sabah daha dünkü sabah değil
Masanın üzerinde duran çiçeğim de solmuş
Gökyüzü kararmış sanki,güneş yok olmuş

Yarım hayatlar var bildiğim
Mutlulukları yarım
Hayalleri yarım
Umutları yarım
Ama gözyaşları tam bu hayatların
Yarım hayatlar var bildiğim

Yaşanmamış aşkımız var bizim
Alınmamış vapur biletlerimiz
Ve birlikte izleyemediğimiz filmlerimiz var
Yenilmemiş bir simidimiz var sıcak ve tağze
Islanmadıgımız bır yağmurumuz var
Eylül ayının onbeşinde

Sizin hiç doyamadığınız bir sevginiz oldu mu?
Hani gözlerine hiç bakamadığınız doyasıya
Ellerini tutmak isteyip te, tenine hasret kaldınız mı hiç
Bin türlü hayaller kurup ta bir tanesini dahi yaşamadan öldünüz mü siz de
Ben öldüm
Söyleyin bana sesine muhtaç kaldınız mı hiç

Bir sonbahar yanlızlığıdır
Sensizlik ve sensizlikle gelen o fırtına
Ağaçlardan yaprakları döken
Pencereme ölü yağmur damlalarını bırakan
Kimbilir belki de beni sensiz bırakan
İşte eylül yine sapsarı sokaklar

Sanki bir sigara daha yaksak geçecek bütün dertler
Sonra paket bitiyor ve her şey aynı
Anlayacağın dostum,ne sigara kar ediyor
Ne de bitirdiğin kadehler içinde ki sıkıntılara
Gecenin bir yarısı uykusuz gözlerini dikmişsen tavana
Ve o tavan çökmüşse basına bir anda

Sonradan anladım gözlerinde kaybolduğumu
Her bakışına ayrı bir anlam yüklediğimi,sonradan anladım
Aşk dediğin serseri bir kurşun,nerde ne zaman vuracağı belli olmayan
Beni vuran gözlerin oldu,sonradan anladım
Sonradan anladım gecelerin böyle acımasız,gündüzlerin böyle umarsız olduğunu
Kadehlere doldurduğum ve beni sarhoş eden hasretinmiş

Bir sonbahardı senin gidişin
Göçmen kuşların çığlıkları kulaklarımda hala
Ve ben ogünden beri
Kendi bedenimde ruhumun cesedini taşıyorum
Soyunurken gece sabaha ben hasretini giyindim
Çoban yıldızında gözlerinden