Şeref Işı Şiirleri - Şair Şeref Işı

Demek gittin artık yoksun ve birdaha olmayacaksın
Ardında bir yığın hatıra yıkılmış bir hayat
Ve ağlayan birçift göz bırakarak
Demek gittin
Tek kelime yettimi böylebir aşkı bitirmeye
Unut demeyle unutulurmu silinirmi yaşananlar

Düngece sabahladım koyu gecenin kucağında
Fakat biliyormusun yanlız değildim seninleydim
Evet evet seninleydim
Sakın nasıl olur diyerek gülümseme
Belki sen benimle değildin fakat ben seninleydim
Ve sen öylesine güzeldin ki herzamanki gibi

En çok sen yoktun bende
Yağmurlu havalarda kokladıgım toprak kokusuydun kımı zaman
Kımı zaman ıctıgım kahvenın buğusu
Hep senı aradım gunduzlerde ve gecelerde
Ama en cok sen yoktun bende
Yurudugum yollarda ızını aradım

Sorsaydım aşkın bu kadar imkansız olduğunu söyler miydi Eros
Var oluşundan bu yana Dünya’nın,çekilen acıları anlatır mıydı sizce
Kabil’in Habil’e olan kininin sebebi aşk ise
Nasıl mutlu olunabilirdi severek
Mecnun’un Leyla’ya olan özlemini
Ferhat’ın Şirin için dağları deldiğini

Artık şiir yazamıyorum sevgılım
Uzun zamandır değmiyor parmaklarım kalemın ucuna
Ve kalemın ucu değmiyor yuregımın satırlarına
Kalem ve kâğıt yüzyılların sevgılısı
Kalem yazar içini döker,kâğıt dinler sevgilim
Oysa beni dınleyen kımse kalmadı çevremde

Unut diyorsun beni
Anma adımı birdaha
Nasıl sevmiştim seni
Sanki taparcasına

Şimdi eylül zamanı

Düşlerimde sakladığım ve dokunmadan savdığım bırı var
Saçlarını ruzgarlarla okşadığım,kokusunu baharlardan aldığım
Hanı bir gülüşe bir omur verilir bir aşk bu
Anlatması zor,anlaması imkânsız olan
Bazen düşünüyorum da,ya olmasaydı yüreğimde böylesine güzel bir sevgi
Olmasaydı dünyamı aydınlaran güneş,yani sen

Bazı şarkılar vardır bilirsin, sözlerin bittiği yerde dile gelir
Söyleyen çaresiz söyletene seslenir.
Bu sesleniş kimi zaman bir serenat kimi zaman yalvarıştır aşığın dudaklarında.
Sevilen umarsızdır, seven bi çare
Şiirler yazar sonra seven adam onun adı ile başlayıp gözleri ile biten.
Saçlarında bahar rüzgarları

Ben seni hiç özlemedim ki
Özlemek nasıl bir duygu bilmiyorum
Mesela ben seni hiç özlemiyorum
İnsan damarında akan kanı nasıl özleyebilir ki?
Tut ki gecenin bir yarısı,sen kokuyorken odam
Her nefeste seni soluyorken seni nasıl özleyebilirim ki?

Bilir kisinin neyi ne kadar çok bildigi bilinmez ama
Bir aşk cinayetidir dedi bu ayriliga
Ve sen kusursuz bir cinayetin tüm günahini yükleyip omuzuma
Maktulüne son kez dönüp bakmadan giden bir sevda tetikçisi oldun hayatimda
Oysa katiller cinayet mahlline ilk gelenlerdi
Sen ugramadin bile gönül yurduma