Kırık satırlarım sana,
Ne zaman kalem alsam elime,
Kalem yazıyor yerime,
Okunmuyor hiç bir harfi
Körmüyüm ne.
Murteza..!
Seni bir ben tanırım,
Zannederdim..
Bir ben anlarım,derken,
İkiledin Murteza
Yaprak döker mevsimi
Kim kuruttu gülü?
..!
Alt tarafı bir bardak su,
Su idi sebep hepsi bu,
Komşu görmüş…
Çırağı dahi şahitmiş bakkalın,
Neler görür gözlerin her günü hayret dolu
Kader denir yaşarız her anı hüsran dolu
Ne çabukta batıyor doğan güneş acele
Kavuşturmak maksadı bizi hergün ecele
Aynı yolun yolcusu değilmiyiz birlikte
Çalı ettin, budadın tam kökümden,
Helal sana, iyi ettin girdin dünyama,
Bir fayda sağladın ah bilsen;
Aptallıklarıma…
Öylesine bir hayattı senden öncesi
Gül iklimi geçti yoksun,
Gül goncası soldu mahsun,
Dört duvara mahkum oldum,
Köle gibi yara doldum,
Belasına, belasına merhem olsam yarasına,
Ne hırsızdır lacivert, maviyi çalmışlardı
Eğer gücü yetseydi, gök kubbeyi çalardı,
İftiracı lacivert, insana bin suç yükler
Denizleri bitirmiş, gök kubbeyi dürtükler
Birinci mısrada seni anlatım,
İkinci mısrada itirafım
Üçüncü mısra reddinin şüpheleri
Dördüncü mısra kavgam seninle
Beşincide ayrılığının acısı
Altıncı mısra dayanılmaz özlemin
Tersini düz etde bu Ülkenin bak neler değişir
Nasıl ama..!
Varmı gücün..?
Ben buna güç derim
Bir düşün iran İzmirle
Altta Muğla, ırak ile
Gülmeyi öğretti gülüşün bana,
Gözlerin hadi sev sen beni diyor,
Bakışın anlamı belkide başka,
Öpsene durmadan sev beni diyor,
Yaşamak mümkünmüş senle baharı,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!