Serap Demirtürk Şiirleri - Şair Serap De ...

UYAN!

Hadi gelin
Hep birlikte
Hepimiz
Birer Elhan-ı Şita yazalım

Sevdamı buza yazamam,
Yazsam da güneşe düşman olurum.
Bir tek gülü bile koparamam,
Gül yanağına hayran olurum.

Sen hiç yüreğini mengenede gördün mü?
Aşkınla savrulup ıstırabı saçtın mı?
Tüketip umudu bir başına kaldın mı?
Yüreğine sindim, savrulup da gel bana.

Ey yar! Kıvranıp kaldı da yalnızlığın boşluğunda ruhum, senin ellerin çıkardı beni...Öyle sevecen, öyle güzel okşadı ki sözlerin ruhumu, hasretim senmişsin sanki bunca zamanın bilinmezliğinde.

Ey yar! ...Gel seninle şu kanayan gülün güzelliğinde varalım aşk deryasının engin yolculuğuna ve bakalım gözlerimizle gönüllerimize...Bulur muyuz dersin Aslı’dan Kerem’den yarım kalan aşkın büyüsünü...

Sesin bir çığlık, dağları aşıp gelen,
Gözyaşların bir sel, hüznü alıp götüren,
Yüreğin bir yağmur bulutu, acıyı söndüren,
Sen, şimdi bilemem nerdesin?

2013




Günaydın, dedin aydınlandı dünyam;

Bir ışık huzmesi içinde
Hayal meyaldin
Vardın ya da ben gibi seraptın.
Tuttuğun ellerimdi
Gücünü verirken can siperane...

derininden
bir deniz kültürüm yok belki
ama bilirim,
yakamozda ayın güzelliğini...

-ey kalem...bil ki bu, son şiirimdir.--


bir gün anlarsın
sana canın kadar yakın yüreğin
neden uzaklaştığını

Dokumaların ilmikleri arasında saklı kalan özlemler, her bir kilimde renk renk, nakış nakış işlenmiş de duygu olmuş, sel olmuş akmış sanki. Kilimin kenarlarındaki sulara, Fırat’ın azgın dalgalarını aşkla geçen, sevdası tükenince de azgın dalgalara karışan gencin çığlığı dolanmış sanki...Mavilikler arasında görülen yeşillerde, tutulmak istenilen umudun dallarını gördüm.Bir göbek yok bu kilimde; yol yol özlemler sıralanmış bir açılıp bir kapanan baklava dilimleriyle. Yüreğinin yangınını vermek ister gibi ala sarılan kız, nasıl da hüznünü sarılarla kahve renkleriyle sarmış. Bir uzun yol var arada, dağların arasında kıvrıla kıvrıla giden. Ya beklediği var yolların ardında ya da gidecek bir uzak yolu var. Renklerle, simgelerle anlatıyor yüreğini bilmeden ya da bilerek.

“ Karlı dağların ardındasın sevdiğim
Elim ermez, kolum sarmaz bil seni.
Ne dizinde yatanım ben, ne saçını saranım.