Serap Demirtürk Şiirleri - Şair Serap De ...

Götürüp de şu dağın ardına,
Koyma beni yaban ellerde…

Ölmek...ya da yaşamak...Aralarındaki çizgi ne...Yaşadıkça hissedilenler, yaşananlar bir kenara konduğunda bazen yaşamak galip geliyor. Her şeye rağmen yaşamayı becerebilmek...Sonsuzluğun ormanına savrulup gitmek isterken yürek, geri gel deyip de onu çeken gene aynı yürek...Yaşamak bir yük mü...bir görev mi...istek dışı öylesine savrulmak mı...Amacım ne diyemeden akıntıya kapılmak mı, yoksa akıntıya kürek çekmek mi inadına...bir tutarı olmalı hayatın...Bir kelebek bile ağırlığının üstünde yük taşıyamazken nedir bu insanın taşıdığı yük? ....Omuzları ne kadar büyük insanın...ya da yüreği ne kadar geniş...Elleri kadar dayanıklı mı yüreği de...Bunca soru içinde kıvrılmış insanoğlu ana rahmindeki gibi...Çaresiz mi, hayır...Gücü ne...kimden alır gücünü..Belki de attığı her adımda yüreğinden vücuduna dağılan kan gibi enerjisini de yayıyor hayatına ve daralıp bunaldığında gene kendi, kendine el uzatıyor. Dışardan gelen güçle değil, özündekinde ara hayat ırmağının coşkusunu....Bir sevgi bağında üzümler der...koruksa...bekle olgunlaşsın..ama bil ki...senin gözlerindeki ışıktır hayatı aydınlatan...Kaynağından gelir özsu...Unutma... yumruğun kadardır gücün diye korkma, o yumruğun içindeki azimdir önemli olan...Yaşamak...zoru başarmak...bu olsa gerek.

Buğulu gözlerin vebalini,
Sıkılan yumruğun cefasını,
Beklenen saatin yok oluşunu

2013




GECEYE SAVRULUŞ

Keşkesiz günler yaşa ey dost...Düşüncende olmak, nedenini bilemeden...Kimsin,nicesin bilmeden... Önce kendine dost ol diyor ya o satırlar...Zor bu..gerçekten..Bunca sarılmışken yüreğin dört bir yandan,engelleri aşıp bulamıyorum yüreğimi..Düşüncemde çelişiyor gençliğimin duvarları arasında bıraktığım yüreğim... Beni anlamak zordur, ben bile beni çözemedim..Beklediğim neydi.,bilemedim..En sevdiğim dediğim insanlar sonbahar yaprakları gibi yok oluverdi.. Güvenmek...Bu, bazen anlamını yitiriyor da sevgi adına yeniden filizleniyor.. Sana yüreğimdeki en güzel duygularla selam veriyorum ve yüreğine değer verdiğin kadar değer veren biriyle yaşamanı umuyorum.. Yoksa...yoksa yaşamak çok anlamsız kalır..Gerçekten bu böyle..yaşayan bilir... Sevgiler sana..

Boynuma asılı bir urgandır vebalin
Kurudu mürekkebim
Gözyaşın damlarken
Kırıldı kalemimin ucu
Yumruğumda kaldı hırsımın dizgini
Özgür bir boş kâğıt istiyorum

An gelir
Umudun ekmeği
Sevdaya katık olur.
An gelir
Acının sızısı
Ölüme davet olur.

Gecenin girdabında zifirlere saklandık
Saçak altlarında biz kendimizden utandık
Sevdaya kilitlenip kementle mi bağlandık
Bırak ağlasın gece elde mi gülümsetmek

Ay uzatır elini şavkı vurur kayaya

Sensizliğe mahkum ettiğin için beni,
Sevmiyorum seni.
Bir boşluktayım şimdi,
Nerdesin?

img src='http://www.ailem.com/images/photoalbum/seniseviyorum.jpg '

- Şahincan'ıma-