Senden Sonrada Yaşadım Şiiri - Emir Ergi ...

Senden Sonra da Yaşadım

Senden sonra da yaşadım elbette,
Sabahları kalktım, perdeleri açtım.
İçimde büyüyen sessizliği saklayıp
Her sorana “İyiyim,” diye anlattım.

Senden sonra da güldüm bazen,
Kimse gülüşümdeki kırığı görmedi.
Yüzüm kalabalıklara karışırken
İçimdeki yalnızlık hiçbir yere gitmedi.

Yeni insanlar tanıdım,
Başka masalarda uzun uzun oturdum.
Ne zaman biri gözlerime yaklaşsa
Bakışlarımı senden kaçırır gibi korudum.

Adını anmadan geçen günler oldu,
Seni unuttum sandığım geceler de…
Sonra sıradan bir sessizliğin içinde
Yokluğun oturdu yine yanı başıma.

Fotoğrafları kaldırdım he yerden,
Hatıraları çekmecelere kapattım.
Senden kalan ne varsa gizledim;
Fakat içimdeki yerini saklayamadım.

Birçok kapıdan geçtim senden sonra,
Her defasında başka biri olayım dedim.
Nereye gidersem gideyim sonunda
Kendimi bıraktığın yerde bulup geldim.

Senden sonra da yaşadım elbette,
Yemek yedim, uyudum, işe yetiştim.
Dışarıdan bakınca herkes gibiydim;
Yalnız içimde her gün biraz eksildim.

Zamanla acın hafifler dediler,
Ben de inanmak için çok uğraştım.
Acın hiç geçmedi; yalnızca ben
Onunla yaşamaya yavaşça alıştım.

Artık dönüşünü beklemiyorum,
Kapıya çevrilmiyor eskisi gibi yüzüm.
Ama bazı geceler ansızın çoğalıyor
Sana söylemeden biriktirdiğim sözüm.

Belki sen de beni çoktan unuttun,
Belki adım bile yabancı artık sana.
Ben seni unutmadım demiyorum;
Unutmak yetmedi seni yok saymaya.

Senden sonra da yaşadım, sevgilim,
Ama aynı insan olarak kalamadım.
Nefes aldım, yürüdüm, devam ettim;
Yalnız hiçbir yerde tamamlanamadım.

Şimdi biri nasıl olduğumu sorarsa bana
Gülümseyip kısa bir cevap veriyorum:
“Senden sonra da yaşadım,” diyorum;
“Fakat buna yaşamak denirse evet yaşıyorum.”

Söz: Emir Ergin Koç