Sen Gittin Gideli Şiiri - Rasimin Günlüğü

Kaldırımlar üstünde unutulmuş paslı bir anahtar,
Pencere camına vuran o kırık dökük hüzün.
Göz bebeklerimde eriyen zamansız bir kar,
Sensizliğin koynunda ağlıyor küskün bülbül.

Zamanın sitemi çöker odanın loş köşesine,
Giden adımların yankısı siner duvarlara.
Bir yaprak daha düşer ömrün sarı bahçesine,
Hasretin kör bıçağı saplanır derin bağrıma.

Eşik boşlukta kalmış, kapı aralık durur,
Mavi gökler üzerime çöker tonlarca ağırlıkta.
Ruhum fırtınaya tutulmuş yelkenli gibi savrulur,
Sensiz bu şehirde nefes almak binde bir ihtimal.

Aynadaki suretim yabancı bakar bana uzaktan,
Gidenlerin ardından dökülen kelimeler hep yalan.
Gönül tarlamda yabani otlar bitti günden güne,
Sensizliğin zehri yayıldı damarımdaki kana.