Semih Kayış Şiirleri - Şair Semih Kayış

Tek bir güne sığdırma! öğretmene vefayı.
Uzak yakın demeden odur çeken cefayı...

Anmak, hatırlamak yalnızca vefanın gereği. Ölçülemez hiçbir şey ile Öğretmenin değeri

Oysa içimde fırtınalar kopuyordu, sığınacak liman yoktu !
Kalbim sevgiye o kadar açken ,  aşk yalnız bana toktu.
Yalnızlığım yakarken içimi,  sensizlik bir okadar da soğuktu!
Aynaya baktığımda gördüğüm, kocaman  bir çocuktu.
Nefes almaksa  aşk dediğin. İhtiyacım derin bir soluktu.
Uğrunda ölünecek bişey varsa eğer o sadece mutluluktu.

Bu şarkılarda olmasa,
Kurulamazdı o masa.

sabır ile şükrü harman edip, dayandım güçlüğe. yükledim derdi de tasayı da bir garip otuz üçlüye.

Sana koşuyorum,
Düşersem;
Paramparça olacağımı bile bile...

Bazı kapılar paslıdır;
anahtar dönse de kilit açılmaz,
çünkü kapı artık duvarın parçasıdır.

Razı Değilim Artık
Sustum, içimde bağıran seslere,
Kendimi duymamış gibi yaptım.
Kırıldım, ama “iyiyim” dedim herkese,
En çok da kendime...

Sanadır yar! tüm sessiz çığlıklarım
Ağlamadan içime attığım bütün hıçkırıklarım..
Bilmessin ki içimde duruyor hala bütün kalp kırıklarım.
Işığı sönmüş fener gibi şimdi yaşadıklarım..
Rıhtımda ve yapayanlız tüm hatıralarım....

Serin bir bahar sabahı,
Açmış bücür, renkli çiçekler.
Boğazın sisli mavisinde,
Kulağımda saklı ezgiler...