Tutarsızlık yorar insanı, bir öyle bir böyle olmaz.
Net olmayan hiç bir şey, kendi yolunu bulmaz...
Oysa içimde fırtınalar kopuyordu, sığınacak liman yoktu !
Kalbim sevgiye o kadar açken , aşk yalnız bana toktu.
Yalnızlığım yakarken içimi, sensizlik bir okadar da soğuktu!
Aynaya baktığımda gördüğüm, kocaman bir çocuktu.
Nefes almaksa aşk dediğin. İhtiyacım derin bir soluktu.
Uğrunda ölünecek bişey varsa eğer o sadece mutluluktu.
sabır ile şükrü harman edip, dayandım güçlüğe. yükledim derdi de tasayı da bir garip otuz üçlüye.
Bazı kapılar paslıdır;
anahtar dönse de kilit açılmaz,
çünkü kapı artık duvarın parçasıdır.
Razı Değilim Artık
Sustum, içimde bağıran seslere,
Kendimi duymamış gibi yaptım.
Kırıldım, ama “iyiyim” dedim herkese,
En çok da kendime...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!