Yol biter, iz silinir bir gün elbet,
Kalmaz ardında ne sitem ne hasret.
Gönül razıysa son söz de nettir:
Veda değil bu, sadece niyettir.
Tutarsızlık yorar insanı, bir öyle bir böyle olmaz.
Net olmayan hiç bir şey, kendi yolunu bulmaz...
Tek bir güne sığdırma! öğretmene vefayı.
Uzak yakın demeden odur çeken cefayı...
Anmak, hatırlamak yalnızca vefanın gereği. Ölçülemez hiçbir şey ile Öğretmenin değeri
sabır ile şükrü harman edip, dayandım güçlüğe. yükledim derdi de tasayı da bir garip otuz üçlüye.
Bazı kapılar paslıdır;
anahtar dönse de kilit açılmaz,
çünkü kapı artık duvarın parçasıdır.
Razı Değilim Artık
Sustum, içimde bağıran seslere,
Kendimi duymamış gibi yaptım.
Kırıldım, ama “iyiyim” dedim herkese,
En çok da kendime...
Her adımda geciktirilmiş bir itiraf,
Toprak kadar ağır, mezar gibi saf...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!