Semih Kayış Şiirleri - Şair Semih Kayış

İçinden bir ses, sana birşey fısıldar.
Duyduğunda bir an gözlerin ışıldar...

Son ayın ilk günü,
Anı yaşa, bırak dünü...

İnkisârım dile gelmez, kalbi derunde.
Nesebi ret olmaz imiş kanun önünde.
Firakınla kaldı mı sandın herşeyi dünde.
İğvanın ile yaşadım evvelimde dünümde.
Ağyar imiş aslolan öğrendim bunu sayende.
Lüzumu yok gayri, olmasan da günümde...

Yazar yine birgün, iki satır şair.
Tüm yaşadıklarım kadere dair..

1934 de koydu kanuna Kadının adını,
Olmaz dedi özgürlüğün erkeği kadını.

Sorsan kendine, dikeniydi kaktüsün.
Çiçek açmaktı oysa hayali büsbütün...

Tek kalmak mı insanı yalnız hissettiren
Yoksa kalabalıklar mı, yalnızlığa ittiren...

Tüm acılarını içinde gizle.
Aklını dinle ama kalbini izle.

Kim bilir  bir gün bu asi yürekli ,
Alıp buralardan gider başını.
Lal olup susmam mı  gerekli,
Dil söylemesede görmezlermi gözlerimin yaşını.
Iraklaşırken bakar gözlerin ardımdan meraklı meraklı,
Merak etme çoktan diktim kalbime o isimsiz mezar taşını...

Gecenin hüznünde, sessiz bir kale,
Kuşatılmış meşk ile örülü duvarları.
Geçilmezdi kapısından düştü bir hale,
Kıskandıracak sanki tüm musavvarları.