Semih Kayış Şiirleri - Şair Semih Kayış

Tek kalmak mı insanı yalnız hissettiren
Yoksa kalabalıklar mı, yalnızlığa ittiren...

Tüm acılarını içinde gizle.
Aklını dinle ama kalbini izle.

Gecenin hüznünde, sessiz bir kale,
Kuşatılmış meşk ile örülü duvarları.
Geçilmezdi kapısından düştü bir hale,
Kıskandıracak sanki tüm musavvarları.

Sanırlar kardeşlik kan bağı ile,
Biz ruhumuzla bağlandık, özden bile.
Ne yollar eskitti, ne zaman sile,
Seninle dostluk hep ebedi dile.

Sanırlar şiir yalnızca bir kelime oyunu
Bazen kalem yazamaz, eğilir boyunu.

Dün yine bakarken daldım aynada kendime.
Dedim ki, boşver sen yetersin kendi kendine...

Koşmam kalabalığın peşinden,
Bıraktım herkes aynı yöne aksın.
Ben bambaşka yoldan giderken,
Kendi gölgem bile merakla baksın...

Aşk mıdır kırmızıya bütünüyle yakışan,
Yoksa kırmızı mıdır aşkı derinlerinde taşıyan.

Kırmızı biber dolgulu yeşil zeytin,
sen küsmek nedir bilir misin?
bir daha asla o dolaba giremeyecek olmayı,
bir daha koşup markette aranmamayı,

Yok olmak nedir bilir misin mesela?

Kış güneşini bilir misin?
Az görünür iç ısıtır.
Sende kış güneşi gibisi.
Arada sor hal hatır...