Semih Kayış Şiirleri - Şair Semih Kayış

Susuyorum artık, dökülüyor yüreğimden nağmeler..
Üşüyorum artık, uzanmasın bana o eller,
Kapatıyorum artık, konuşmasın diller,
Uyuyamıyorum artık, sabah olmasın geceler,
Tükendim artık, bitsin bu işkenceler..

Yüreğinden, birşeyler söylemek istersin bir kadına.
Susarsın sonra,
Kelimelerinin çaresizliğini belli etmemek adına.

There is a woman. Her smile means the earth.
There is a woman. Her scent warms the heart.

Yere göğe sığdıramadığım insanların hayatında,
Üç nokta kadar etmediğimi hissettiğim günden beri
Kendimi sevmeyi öğrenmeye başladım...

Al sana mutlu olmanın gizli şifresi;
"Üç nokta, bir nokta, üç nokta bir çizgi"

Gölgesiz çölde bir kaktüs.
Duruyor dimdik, dikenleri duvar,
Kökü susuz olsa da umudu var...

Uzayıp gitse de karanlık geceler,
Merak etme güneş elbet doğacaktır.
Uğrunda çekmelisin ki, çileler
Takâtin o vakit anlam kazanacaktır...

Yağmurun vurunca kurumuş toprağıma
Yeşerir dallarım, umut olur yaprağıma.

Ve işte gidiyorum.
Ersin kimseler muradına.
Dönüp arkama bile bakmıyorum.
Acıtsa da inadına…

Tek kalmak mı insanı yalnız hissettiren
Yoksa kalabalıklar mı yalnızlığa ittiren...