Tadım tuzum uçup gitti seninle
Küstüm şu hayata,ömrüme küstüm,
Derbederim,perişanım kendimle
Hem ruh’uma,hem bedenime küstüm...
Dört duvar içinde bir mahkum gibi
Aldırmadım akıp giden zamana
Ben hep bir savaş içinde lal oldum,
Yıkılmadım yük bindikçe omzuma
Hayat deniz,ben içinde sal oldum...
Ne eksik ne fazla bedel ödedim
Gönlümce sevemedim
Seni birtanem,
Ne kadar istedimse
O kadar uzaklaştın,
Kırıldın ellrimde
Sanki dal gibi,
Dört bir yanın dost olsa da
Aşk kapında kul olsa da
Her mevsimin yaz olsa da
Bıkacaksın gün gelecek…
Derdin tasan bulunmasa
Taştan farkı yok, yattığım yatağın
Sensiz herşey anlamını yitirdi,
Senden sonra,düştüğüm şu batağın
Kurtuluşu yoktu, beni bitirdi...
Kader deyip,sineye çekemedim
Aynı mahallenin çocuklarıydık
Beraber büyüdük bu dar sokaklarda,
Herşeyden öte can yoldaşıydık
Büyümeyi paylaştık kaldırımlarda...
Misketlerimiz vardı ceplerimizde
Yine aynı şeyler
Kurtulmak isteyip kurtulamadığım
Sensiz kurduğum ama,
Senle dolu düşler
Her sessiz cümlede adının geçtiği
Ve her unuttum deyişimde
Çek git diyorsun bana nasıl giderim
Bilirsin senden başka kimsem yok benim
Anladım sevmiyorsun beni gönülden
Bilki karşılıksızda sevebilirim...
Çevirme ne olursun gönül kapından
Bıraktım ısmarlama sevdalara selamı
Vedalaştım gölgesine sığındığım acılarla
Gidiyorum yeni bir umutla
Yeni hayallerimin götürdüğü yere,
Unutmadım berabere kaldığım
Sonu gelmeyen kavgalarımı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!