Selma Şanal Şiirleri - Şair Selma Şanal

Aşıp gider boyumu suçumu bastıramam
Fermanımı yazsalar kendimi astıramam,
Gıyabımda bilinen terkettiğim suçları
Nefs-i müdafa desem bir kılıf uyduramam...

Feleğin çarkı döner gazabından korkarım

Kaybettiğin yılların, sanma geri gelecek
Yıktığın duvarların, yeniden örülecek.
Bütün dost bildiklerin, sana sırt çevirecek
Gam düşecek gönlüne, kahrı öğreneceksin...

Hayatın çemberine, takılacak umutlar

Sustum Zamana yenilmiş gibi Sessizce ağladım kendime İçimde kopan fırtınalar, Ve yaralı yüreğimle Hep aynı acının çemberinde döndüm... Kaderimle başbaşaydım Ne hüzünlerim,hüzün gibiydi Ne acılarım acı... Sancılı gözyaşları döktüm kuytulara Her bedele gögüs gerdim Her yolu denedim çıkmak için aydınlığa, Çaresizliğimi gördüm gölgemde Bir mum gibi erirken siyahların içinde Öğrenemedim beyazın tadını... Herşeyden yoksundum Bitmek bilmedi yazgımın bahaneleri, Sürüldüm kendimden öteye Bıçak gibi sırtımda Taş gibi bağrımdaydı öfkem... Soruldum,sorgulandım yıllarca Aklanamadım, Karanlık bulutların altında Sineye çektim herşeyi Haneme yazılan her bir günahı Boynumun borcuna saydım... Eyvahlara alıştı dilim Ne tövbelerim tövbe gibiydi Ne özürlerim özür, Nerde haklı,nerde haksızdım Göremedim doğruları Uçurumdan düşer gibiydi Ömrümde ki her an... Bakındım etrafıma Savruluşumu gördüm rüzgarın önünde, Ne dostlarım dost gibiydi Ne düşmanlarım düşman... Yeri göğü inleten çığlıklar duydum Kıyametim koptu sanki Ve ben uyandım, Sığamadığım hayatın içinde Kaybolduğum kabuslardan... Yoruldum yer aramaktan Huzur sokaklarında Yakışmıyordum mutluluğa belli ki, Dondu bakışlarım ufuk çizgisinde Yavaş yavaş kayboldum Kendi bataklığımda... 21:5025.11.11

Kırılır gönül dimağı
Sanırsın dertler yumağı
Kururda dili damağı
Bir yudum su isteyemez...

Gel gör ne hallere düştüm ardından Gör bak neymiş seni,sevmenin bedeli Gelmedi baharlar hüzünlü yüreğime Düşmedi cemreler sen gittin gideli, Ölesiye yorgun,bitkin,çaresizim Omuzladım her acıyı,hasretine düşeli... Yoktu kitabımda ayrılığın adı Bilmezdim yalnızlığın,anlamı neydi, Çökünce sol yanıma ağır bir sancı Sanki etten tırnağa,iğneler değdi... Duymadım gönlümün ettiği ahı Bilemedim ki yar,seni nasıl sevdi, Şimdi neye yarar duyulsa feryadı O mağrur başını,yerlere eğdi... Yıktı gururunu kinini kırdı Terkedilmiş şehirler,sığındığı tek yerdi, Müebbet cezayla kalemi kırıldı Ve son nefesini,adınla verdi... Sırra kadem basıp gittiğin o gün Benimde seninle silindi izim, Ölüm ayrılıkla kıyaslanmasın Bir solukta ansızın,kesildi nefesim... 00:0719.01.12

Bir yanım ağıtlar yakıyor sana
Bir yanım sitemler ediyor her gece
Başıma belasın anladım artık
Gönlüme bitmek bilmeyen çile...

Sen içimde sönmez ateşler yakıp

Yaklaştıkça her seferde
Daha da soğuktu rüzgarın
Sığınmaya çalıştıkça
Ağırlaştı omuzlarım,
Hırslandım,öfkelendim
Yenik düştüğüm sevdana

Batık gemiler misali çöktüm diplere
Acımadın vurdun boynumu yaplı iplere,
Sustum çaresiz kaldım tüm sebeplere
Senden geldi ne geldiyse başıma...

Aman/eyvah demedim düştümde acıya

Gönlüme kirli paslı, pranga taktın
Alevli bir ok gibi sinemi yaktın,
Acımadın derdime, nice dert kattın
Belli ki bu sevdama değeceğin yok...

Dinmek nedir bilmiyor, içimde sızım

Ne fırtınalar kopar, şu yüreğimde
Koparda duyan varmı, isyanlarımı
Kaç kırık kalp bıraktım, bilmem geride
Tövbeler bitirirmi, acılarımı...

Tutulmadık ne çok söz, kaldı dilimde