Beyhude akıp gitti,ömrümden koca yıllar
Zincirledim üzerime,işlenen bütün suçları
Çıkmazlarda yitirdi,adımlarımı yollar
Benden öte tutmadı kimse,ölüm oruçlarını...
Hep gölgemi suçladım,gezindiği sokaklarda
Binbir renkle gelip dursan karşımda
Neye yarar ömrüme geç kalırsan,
En güzel gül olsan sevda bağımda
Neye yarar koklamadan solarsan...
Tutki bülbül oldum senin dalında
Ne zormuş özlemek, beklemek ne zormuş
Acıyla dolu gözyaşlarını
Tesellisi olmayan vurgunlara akıtmak
Gecenin gündüze karıştığı,
Bir avuç huzurdan uzak
Üstünü örttüğün anılarla yüz yüze gelmek
Aşıp gider boyumu suçumu bastıramam
Fermanımı yazsalar kendimi astıramam,
Gıyabımda bilinen terkettiğim suçları
Nefs-i müdafa desem bir kılıf uyduramam...
Feleğin çarkı döner gazabından korkarım
Kaybettiğin yılların, sanma geri gelecek
Yıktığın duvarların, yeniden örülecek.
Bütün dost bildiklerin, sana sırt çevirecek
Gam düşecek gönlüne, kahrı öğreneceksin...
Hayatın çemberine, takılacak umutlar
Sustum
Zamana yenilmiş gibi
Sessizce ağladım kendime
İçimde kopan fırtınalar,
Ve yaralı yüreğimle
Hep aynı acının çemberinde döndüm...
Kaderimle başbaşaydım
Ne hüzünlerim,hüzün gibiydi
Ne acılarım acı...
Sancılı gözyaşları döktüm kuytulara
Her bedele gögüs gerdim
Her yolu denedim çıkmak için aydınlığa,
Çaresizliğimi gördüm gölgemde
Bir mum gibi erirken siyahların içinde
Öğrenemedim beyazın tadını...
Herşeyden yoksundum
Bitmek bilmedi yazgımın bahaneleri,
Sürüldüm kendimden öteye
Bıçak gibi sırtımda
Taş gibi bağrımdaydı öfkem...
Soruldum,sorgulandım yıllarca
Aklanamadım,
Karanlık bulutların altında
Sineye çektim herşeyi
Haneme yazılan her bir günahı
Boynumun borcuna saydım...
Eyvahlara alıştı dilim
Ne tövbelerim tövbe gibiydi
Ne özürlerim özür,
Nerde haklı,nerde haksızdım
Göremedim doğruları
Uçurumdan düşer gibiydi
Ömrümde ki her an...
Bakındım etrafıma
Savruluşumu gördüm rüzgarın önünde,
Ne dostlarım dost gibiydi
Ne düşmanlarım düşman...
Yeri göğü inleten çığlıklar duydum
Kıyametim koptu sanki
Ve ben uyandım,
Sığamadığım hayatın içinde
Kaybolduğum kabuslardan...
Yoruldum yer aramaktan
Huzur sokaklarında
Yakışmıyordum mutluluğa belli ki,
Dondu bakışlarım ufuk çizgisinde
Yavaş yavaş kayboldum
Kendi bataklığımda...
21:5025.11.11
Gurura yenik düşen kalbi taş insan
Bilirmisin her canlı ölümü tadar
Doğru sandığı yolda yanlışa koşan
Unutma büyük balık küçüğü yutar,
3 - 5 kuruş parayla yolları şaşan
Buz tutmuş bedenimde,kör kurşunlar atıyor
Kuş tüyü yatak yorgan,diken olmuş batıyor
İçerime sığmayan,yarı ölü ruhumu
Nerde nasıl kaybettim,hangi tende yaşıyor...
Suretimde çekilmez,acılar kol geziyor
Gönlüme kirli paslı, pranga taktın
Alevli bir ok gibi sinemi yaktın,
Acımadın derdime, nice dert kattın
Belli ki bu sevdama değeceğin yok...
Dinmek nedir bilmiyor, içimde sızım
Senin saltanatın çok sürmez bende
Devrine ayak uydurmamı bekleme sakın
Yozlaşmış sevdalara yer yok içimde,
Ne bende bir yer bulursun
Nede ben sende…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!