Selma Şanal Şiirleri - Şair Selma Şanal

Hiçbir şey istemem Dilemem senden Bundan böyle karşıma Hiç çıkma yeter, Ayrılık acısına Razıyım dünden Bana bir kalem kağıt Bir mendil yeter... Gelip sorma halimi Ne eş,ne dosta İstemem bir telefon Yada bir posta, Etimden tırnağıma Bedenim yasta Bana bir yatak yorgan Bir mabed yeter... Topla git herşeyini Çık hayatımdan Kırıp döktüğün kalbimden Uzak dur yeter, Al götür anıları Çek kucağımdan Bana bir resim çerçeve Bir bakış yeter... Aramam karşımda Artık hayalini Varlığın gönlüme Tuzakmış meğer, Taşırım sırtımda Ayrılık vebalini Bana bir kor kıvılcım Bir ateş yeter... 02:10__05.09.11

Gam'la keder'le dolu
Boş gönül defterime
Adını karaladım
Sen bilmesende ey can,

Sorma neyim neciyim

Sen
Fuzuli yalnızlık,

Bekleme başımda böyle sabrı bitik
Muhtaç değilim sana,sığınacak kadar
Düşmedim takâtten,yorgun da değilim

Dönsende artık neye yarar ki
Sayende içimde aşk'tan eser yok,
Kim artık rüyaları hayra yorar ki
Baktığım sen olsan da gözümde fer yok...

Derdime dert kattı çekip gidişin

Ne gözlerimi açıp etrafa bakıp
Ne sokaklara çıkıp gezip dolaşıp
Nede seni unutturacak bir aşk arayıp
Yeniden mutlu olmaya çalışamadım...
Ne yağan yağmurların altında ıslanıp
Ne süregelen hatatta yavaşlayıp hızlanıp

Geceme düşer yüzün,hüzün buğusu sanki
Puslanmış iki gözün,bakar dayanamam ki,
Eser durusun birden,rüzgarlara karışıp
Toprak kokar nefesin,yar karşı koyamam ki...

Yalnızlık etrafımı,pişmanlık içimi sarar

Yaram derin dokunmayın ne olur
Uzak durun acımdan,kederimden,
Ruh’um sanki bedenime el olur
Öyle bezdim can’ımdan kederimden...

Hiçbir çare,çare değil gözümde

Sen yokkende nefes aldım
Aynı can acısıyla,
Senle nasıl yandım ise
Sensizkende yaktılar...

Ben bu koca boşluğun

Ağladıkça kan dökülür gözümden
Gözyaşımın berraklığı yok artık,
Her sözümde sitem düşer gözümden
Gülmek için bir nedenim yok artık...

Hayat yordu beni dik yokuşlarda

Yanar yürek pare pare
Derdime bulunmaz çare,
Bir haber eyleyin yare
Çıkıp gelsin gurbet elden
Şu canı teslim etmeden...