Selma Şanal Şiirleri - Şair Selma Şanal

Sanki elim kolum bağlı
Uzansam dokunamam ki,
Yüreğim karalar bağlı
Kaybolsam bulunamam ki...

Senden öte görmez gözüm

Terkedilmiş şehrimde,tek başıma viraneyim
Dövünmeler boşuna,ne için direneyim,

Ne hayallerim kaldı
Ne mazimde anılar
Ne vuslatlarım gerçek

Hiçbir şey eskisi gibi değil
Ne sen anılardasın artık
Ne ben boş odalarda
Bir kaç resim kaldı geriye
Adına mâzi denilen,o sandıkta
Korktuğumuz gibi hayat

Unutmadım yaşanan her ne varsa
Acı veren mazide kaldı yüz'üm
Üşüyorum karanlık ne zaman doğsa
Dışım bahar görünsede hep güz'üm...

Kaybolurum kalabalık içinde

Yine acı
Yine elem
Yine keder dört yanım
Huzura, tebessüme hasretliğim bitmiyor,
Kirpiğimin ucunda asılı durur öfkem
Ne kadar çok yansamda

İlk değil bu başımda,esen kara bulutlar
Hayatımda tatmadık,tanımadık acı yok,
Sen gönlünü ferah tut,beni sever korkular
Gör ki payıma düşen,derdin de ilacı yok...

Sana kızıp darılmam,gücenip,gönül koymam

Ne yiğitler geldi geçti bu diyarlardan
Her biri unutuldu vefasızlıktan
Her adımlarında yer gök inlerdi
Her birinin bakışı kurşun gibi
Hey hatt zamanlar,
Ne yiğitler geldi geçti bu diyarlardan

Her surette bir kusur,arıyorsun ey nefis
Bilirmisin bulduğun,her kusur sende'de var,
Gözlerine çekilmiş,perdeyi andıran sis
Nihayete varınca,seninde payın çıkar..

Sanma ki arınırsın,kat kat sular dökünsen

Eskisi gibi değil,kaş çatışların
Sitemlerin bir başka,sözlerin başka
Sevgi dolu bakmıyor,artık yüzüme
Tebessümü kaybolmuş,gözlerin başka...

Ruhuma dokunmuyor,kalp atışların

Ben kendime acılardan
Yatak yorgan yapmışım
Ne yazar yüreğimi
Kafeslere koyuşun,
Yıkılırmıyım sanırsın
Acıya dayanıklıyım