Gam'la keder'le dolu
Boş gönül defterime
Adını karaladım
Sen bilmesende ey can,
Sorma neyim neciyim
Sen
Fuzuli yalnızlık,
Bekleme başımda böyle sabrı bitik
Muhtaç değilim sana,sığınacak kadar
Düşmedim takâtten,yorgun da değilim
Çekip silahı vursan, böyle canım yanmazdı
Acısını unutsam bir tek izi kalmazdı
Her defasında susup seni affetmeseydim
Belki de acılarım böylesine çoğalmazdı,
Sorsamda söylemezdin ihanet mi, nefret mi
Yoksa bütün olanlar susmamdan ibaret mi
Yaram derin dokunmayın ne olur
Uzak durun acımdan,kederimden,
Ruh’um sanki bedenime el olur
Öyle bezdim can’ımdan kederimden...
Hiçbir çare,çare değil gözümde
Ne gözlerimi açıp etrafa bakıp
Ne sokaklara çıkıp gezip dolaşıp
Nede seni unutturacak bir aşk arayıp
Yeniden mutlu olmaya çalışamadım...
Ne yağan yağmurların altında ıslanıp
Ne süregelen hatatta yavaşlayıp hızlanıp
Geceme düşer yüzün,hüzün buğusu sanki
Puslanmış iki gözün,bakar dayanamam ki,
Eser durusun birden,rüzgarlara karışıp
Toprak kokar nefesin,yar karşı koyamam ki...
Yalnızlık etrafımı,pişmanlık içimi sarar
Artık seninle bir anılmaz adım
Ne yolum düşer sokağına
Ne karşılaşırım,
Yanan yüreğimi söndürür gururum
Saçlarıma ak düştükçe bende alışırım...
Girsemde çıkmazlara
Keşke hiç bir sevdanın
Peşine gitmeseydim
İnanmasam kanmasam
Delice sevmeseydim,
Çiğnedim yasakları
Kendime acımadım
Ne uzun yıllar geçti aradan
Hasreti üstüme yıkıp gittin gideli yastayım
Ne kızdım terkedişine
Ne darıldım sevdana
Kadermiş dedim gülüp geçtim,
Herşey gelip geçiciymiş
Tadım tuzum uçup gitti seninle
Küstüm şu hayata,ömrüme küstüm,
Derbederim,perişanım kendimle
Hem ruh’uma,hem bedenime küstüm...
Dört duvar içinde bir mahkum gibi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!