Selma Şanal Şiirleri - Şair Selma Şanal

Düştün bir kez gönlüme
Çırpınıp,yalpalama
Kattım seni gönlüme
Gel naz etme be güzel...

Sürükle ardın sıra

Ne geldiyse başına,bil ki cahilliğinden
Doğruyu yanlışı gör,uslan artık be gönül,
Şansın bir gün dönecek,sanma kendiliğinden
Birazda sen kadere,yaslan artık be gönül.

Derildi gönül bağın,yıkık virana döndü

Çok acıdı canım yine bu gece
Ağladıkça kahroldum
Dinmiyor sızım,
Bir tebessüm uğruna çektiğim çile
Az mı göründü gözüne
Be vicdansızım.

Ben ne rüzgarları devirip geçtim
Ben ne karanlık geceler gördüm bilemezsin,
Sen annenin şefkatine sarılıp uyurken
Benim korkularımı tahmin edemezsin...
Sen alışmışsın kalabalık sevgilere
Keşkelerin olmamış,yada kaçan fırsatların,

Ey sevdiğim;

Sessizliğimde sesim olurmusun
Karanlığımı aydınlatıp ışığınla
Doğarmısın gecelerime?
Yağmur tanelerinin pencereme düşmesi gibi

İçim kan ağlıyor
Gölgelerde pusu kurup
Saklanıyorum,
Yüreğim daralıyor
Nedenini bilmesemde
Katlanıyorum...

Kaç gece peşpeşe,bölündü uykularım
Seni aradım durdum,karanlık gecemde,
En acısı sensizlikti,bendeki korkuların
Kaç geceme mâl oldun,kısacık örümde...

Be vicdansız gülmedi,seninle yüzüm

Hala hatırlıyorum
O ıssız sokakları,
Yalın ayak koşarken
Kopan kahkahaları...

Deli dolu yaşanan

Sana baktığım gibi başkasına bakmadım
Sen imkânsızım oldun ben peşinde yılmadım
İçimde ne ateşler yandı da aldırmadım
Gönlünde küçük bir yer bulamadım be zalim...

Gözümde yaş kalmadı kurudu pınarlarım

Yitirme sevinçlerini
Kaybetme sakın
Dağların ardına da kaçsa ümitlerin
Bırakma peşini,
Öyle sarıl ki hayallerine
İçine sinsin...