Dünyada kolay para umar çokları,
Şimdi çeşit bol; geçmişin fal okları,
Sonunda yaşanır hayatın şokları…
Kumar oynarken öldün öldün canlandın,
“Ya tutarsa” diyerek heyecanlandın.
Bizzat ilahi yasakları deldin,
Her şeyi bir kalemde atıp sildin,
N’oldu, ey mümin! Sen böyle değildin!
Hani hükümleri bilen duyandın,
Şimdi sen de haramlara boyandın.
Erir gider ömür denen sermayen,
Faniyiz hepimiz, ölüm muayyen,
Düşün, sor! Nedir yaratılış gayen?
Çıkmaz sokakta gezdin, oyalandın,
Hâlbuki bilirdin; sen de yalandın.
Hiç inanmayan bile,
Yaratıcıya muhtaç.
Zor anda gelir dile,
İnsana gelir ilaç.
Tevhitten uzaklaşan,
Allah’a ve Resul’e,
Daim itaat gerek.
Varmak için menzile;
Güzel icraat gerek.
İslâm dininde temel:
Mümin başıboş değil,
Kurallara uymalı.
Hakk’a olmalı meyil,
Ayetleri duymalı.
Bu nasıl imtihandı?
Hürmete lâyık mekân,
Sunar bir fırsat, imkân,
Tövbe ile gel, yıkan!..
Kendini etme heder,
Hakîm güzel hükmeder.
Bilin ki; güzel Rabbimiz var,
Fazladır şüphesiz rahmeti.
Sakın örme arana duvar!
Unutma sayısız nimeti.
Bilir gizliyi ve saklıyı,
Merhamet var zatında ve sıfatında,
Hem de canlı-cansız her türlü varlığa.
Bakarsak görülür güzel hayatında,
Bulamazsın asla; yer yok gaddarlığa.
O’nun gibi merhameti kuşanalım,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!