Zafer oğulları hâliyle;
İstedi, sonuç olsun lehine.
Gerçek anlaşıldı vahiyle,
Hüküm verildi aleyhine.
Ayırdı haklıyı haksızı,
Sadece Müslümana değil;
Tüm insanlığa eder hitap.
Şu olaya kulak ver eğil!
Kur’ân; ne kadar güzel kitap!
Zafer oğullarından biri,
Sırf kendi yakının diyerek
Gördüğün gerçeği saklama!
Yalancı şahitlik ederek
Bile bile onu aklama!
Günahkâr zulmeder nefsine,
Gider doğru yolun aksine,
Kulak vermez Hakk’ın sesine,
Varır bâtılın zirvesine.
Bazen de haddini çok aşar,
Yüz beşinci ayeti hatırla!
Bir hırsızlık olayı olmuştu.
Suçlu, gezerken masum tavırla,
Hak, adalet yerini bulmuştu.
Zaferoğulları kabilesi,
Düşün! Bir toplumun içindesin,
Birkaç kişiyle bir köşedesin,
Onlarla fısıltı hâlindesin…
Görenin şüphe düşer içine,
Yakışmaz bu davranış mümine.
Bulduktan sonra hidayeti,
Ne kötü! Seçmek dalaleti,
Peygambere muhalefeti…
Bilmelisin dinin kıymetin,
Göster Rabbe teslimiyetin.
Tevhidden uzaklaşmış,
Şirke bulaşıp şaşmış,
Şeytanla kucaklaşmış,
Allah affetmez onu.
Hakikate göz yumar,
Yaklaşır sağından, solundan,
Her zaman vardır bir “be planı.”
İkna eder çeker kolundan,
Değerlendirir her alanı.
Hayaller kurdurur, oyalar,
Cennetlik addeder kendisini,
Bu, Ehl-i Kitabın kuruntusu.
İspat etsin o zaman tezini,
Mümkün değil; onun avuntusu.
Varsa iman ile salih amel,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!