Münafıklar giyer mümin postu,
Duyduğunu müşriğe uçurur.
Her zaman düşmanımızın dostu,
Çok tehlikeli, arkadan vurur.
Düşmandan gelen lafı abartır,
Savaş emri geldiği an,
Çık! Bu sefer Allah için.
Yakışmaz evinde durman,
Çık! Ol nefer Allah için.
İmanıdır varı-yoğu,
Dünya; imtihan sahası,
Kuralına göre yaşa!
Hesaptan zor kurtulması,
Düşün, aklını al başa!
Kötülük çirkinleştirir,
Allah’ın isimlerinden,
Müminlerin parolası.
Ayrılma değerlerinden,
Üzücüdür kaybolması.
Ne günaydın ne tünaydın,
Edinme bir sürü tanrı!
İlahımız bir tek ilah.
Vazgeç! Sendeki bu sanrı,
Rabbimiz bir; O da Allah.
Gelmesinde yok şüphemiz,
Müslümana yoksa zararı,
Gayr-i Müslime dokunulmaz.
Aksi hâlde dinin kararı,
Onlarla savaş kaçınılmaz.
Münafık en tehlikelisi,
Savaş hâlinde olanlarla,
Mücadele cenk meydanında.
İçi imanla dolanlarla,
Karşılık verilir anında.
Düşmanın sığındığı halkın
Zarar verme inanana!
Bulama elini kana!
Uyarı var; sana, bana,
Müslüman kıyamaz cana.
Kastın olmadan; hatayla,
Yenik düşüp de hırsına,
Katil dedirtme şahsına!
Talipsen Hakk rızasına,
Sarıl sabır libasına!
Kasıtlı ise cinayet,
Araştır işin iç yüzünü,
Zannında yanılabilirsin.
Emin isen söyle sözünü,
Sonradan üzülebilirsin.
Düşman ile savaş anında,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!