Girmişler Müslüman meclisine,
Sözde Allah’a iman etmişler.
Güvenmeyin bunlar gibisine,
İnkâr üzere gelip gitmişler.
Açığa çıkar gizledikleri,
İnsanlar yoldan çıkmış,
Ahlâksızlık diz boyu.
Dini temelden yıkmış,
Bu mu Müslüman soyu?
Kötülüğü görenler,
Tarihte çok acayip bir millet,
Herkesin başına belâ, illet,
Düştüğü durum ise hep zillet…
Bulamamış umduğu rahatı,
Sürgünle geçmiş dünya hayatı.
Yahudiler ve Hristiyanlar;
Son Peygamberi tanır, anlar,
Buna rağmen O’nu yalanlar…
İman etseler ne olurdu?
Kötülükleri affolurdu.
Allah, Resulüne vahyetti,
O’na Peygamberlik lütfetti,
Şunu kesinlikle emretti:
“Tebliğ et Allah’tan geleni,
Göster tevhit mücadeleni.”
Ey Ehl-i Kitap! Dinle, aklın al başa!
İslâm’ın ahkâmına teslim ol, eğil!
Habersiz değilsin, çıkarma kargaşa!
Tutmuş olduğunuz yol doğru yol değil.
Birçoğu çağrılara kulak tıkadı,
Temiz olmak imandan,
Çıkarma hafızandan,
Kapılma sen gurura,
Abdest al, çık huzura!
Abdest nasıl alınır?
Birçok konuda nice söz verdiler,
İhanet edip ipe un serdiler,
Hem yeryüzünde en büyük şerdiler…
Kimisi yalanladı Rasülleri,
Kimi öldürdü, kırılsın elleri.
Hristiyanlar tevhitten çok uzaklaştı,
İsa’ya (as) Allah dedi, haddini aştı,
Kâfir olup inkâr yoluna bulaştı,
Uyarıldılar; sanki kalpleri taştı…
Rabbimiz Allah; O’na ortak koşmayın!
Meryem oğlu İsa; Allah’ın Resulü,
O da bir insandır; Yaradan’ın kulu.
Kimi verdi İsa’ya (as) ilahlık rolü,
Bağışlanma dilerlerse var af yolu…
Ey Hazreti İsa’yı ilah sayanlar!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!