Sedat Kocabey Şiirleri - Şair Sedat Kocabey

Karlı dağda yediveren çiçeğim
Bahar kokan nefesini özledim
İçim yandı bir su ver de içeyim
Al yanağın gamzesini özledim

Hep itiraz hep mi sitem
Yollarını gözledim de
Bitmedi gönlümde matem
Bir kerede özledim de

ÖZLEDİM İSTANBUL

Bilmem ki ne vakit olur dönüşüm
Kalbimle sözledim seni İstanbul
Gün gelip kavuşmak hayalim düşüm
Bir başka özledim seni İstanbul

Dünyanın dertlerine gülüp de geçiyorken
Biraz başım sıkışsa babam çözer diyorum
Mesuttum bahtiyardım sevinçten uçuyorken
Zamansız göçüp gittin seni çok özlüyorum

Melike özledikçe resimlere bakıyor

Bir soğuk kış günü yaktım sobada
Sayfa sayfa bütün mektuplarını
Kimin umurunda hatıraların
Ölsem de unutmam yaptıklarını

Artık anmıyorum tende ki seni

Ölmeni diledim ölseydin keşke,
Gözümde tükenip bittiğin o gün,
Kalbimi ikiye bölseydin keşke,
Ardına bakmadan gittiğin o gün.

Gözüme görünme git bu aralar,

Her sözüne kanıyorsam
Enayi mi alık mıyım
Seni adam sanıyorsam
Ben olta da balık mıyım

Yeter artık düş yakamdan
Üsteleme küçük hanım
El sallayıp durma camdan
Ben oltaya gelmem canım

Sabahın köründe yollara çıkıp
Açar tezgahını pazarcı Yusuf
Birkaç çamaşırı iplere takıp
Açar tezgahını pazarcı Yusuf
Bilirim ne kadar zordur işleri
Dönüşe umuttur her gidişleri

İnan ki çoğa varmaz yıkılışın yakındır
Beni mutlu görünce kahırla dolacaksın
En yüksekten aşağı çakılışın yakındır
Pişmanlık şöyle dursun perişan olacaksın