Kapılmıştım yalan dünyanın rengine
Siyahı beyazı da varmış onu bilemedim.
Gözüm karaydı korkmazdım kavgadan
Ekmek kavgası ne zormuş onu bilemedim.
Eyvallah etmezdim Allah’ın bir kuluna bile
Gece nöbetini devrederken
Söken alaca şafağa
Yazıyordu sensiz geçecek
Bir günü daha ufuğa
Beynim cevap bulamadığım
Sorulardan düşmüş yorgun
Saklamak sevdiğini sevgiliden yıllarca
Bitermi çektiği acı sevdiğine kavuşunca
Yanında olmak birde uzaktan sevmek
Sevgilinin onu fark etmesini beklemek
Yıkamazdı beni hiçbir zorluk
Direnir, yenerdim zorlukları
Hayat zor, insanlar acımasız
En küçük zaafını ararlar hep
Bulunca da oraya saldırırlar
Karşılıksız sevda çekmektendir
Deli divane oluşum
Bir buse vermendir dileğim
Verirsen eğer hayat buluşum
Aklımda tek kalan o bayram sabahından
Ayağıma giyemediğim bir çift siyah potin
Sabahı sabah ettim, bekledim uyumadan
Hala o derinin kokusu gitmez burnumdan
Sevinçle hazırlandım, kalkıp yatağımdan
Acılarım, kızgınlığım, yalnızlığım ve ben
Yokluğunun hüznüne açık pencerem
Seherin huzur veren sessizliği ve serinliği
Anlatmam imkânsız yaşadığım sensizliği
Dünyayı bağışlasan değişmem inan
Bir tebessümün bana yeter
Karardı dünyam ey sevgili
Aydınlığa çıkarım, bir gül sen yeter
Yoruldu yüreğim sevdanı çekmekten
Prangalar vurulmuş mahkûm gibiyim
Bir oyana bir buyana savrulup dururum
Rüzgârına kapılmış yaprak gibiyim
Bu dünyanın tadı tuzu
Cennetteki Kevser suyu
Her ikisi de gözümüz nuru
Biri oğlum, biri kızım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!