Dünü yaşayanlar
Dünden habersizse
Dün yaşanmadı onlar için
Bugün gelecek gün
Yârin takvimde son gün
Sabahın alaca karanlığında
Kuş seslerini dinledin mi sen çocuk
Hafif bir meltem yüzünü okşarken
Çiğerlerine çektin mi o temiz havayı
Şükretmek geldi mi içinden coşkuyla
Bir zaman tüneli hayat,
Çocukluğumu kaybettiğim.
Bir çocuk ben vardı, zar zor hatırladığım,
Hayalimden başka yerde bulamadığım.
Durdursam zamanı, sustursam saatleri,
Geri verir mi hayat kaybettiğimi?
Hey gidi günler hey
Çocuk olmak ne güzel şey
Dünya batsa umurunda değil
Onun dünyası bizimki gibi değil
Bir sürü oyuncağı birde salıncağı var
Ben sana beni anlatamadım.
İstedim aslında, hem de çok istedim.
Ne dilim yetti anlatmaya, nede gönlüm.
Dilim kurudu, gönlüme gam çöktü,
Sonra sustum, sadece sustum.
İçimden gelmedi, anlatmak,
Deli diyorlar bana varsın desinler
Bendeki seni bilemedikleri için
Aşkının ateşine düşmedikleri için
Benim gözümle göremedikleri için
Deli diyorlar bana varsın desinler
Deniz;
Çocuğunu uyutmaya çalışan
Bir annenin beşiği sallaması gibi
Dalgalarını sahile her getirip götürmesinde
Bir ninni nakaratıyla
Yakar güneş, mahşeri şafakları
Kana boyar, kanat çırpan kuşları
Dağlardan homurtular, yükselir
Toprak aniden sarsılır, yer değiştirir
Öfkesi kabardıkça kabarır, delirir
Bir yıkıntının içinde kaybolmuş hayatlar
Enkazın altında bir bir sönmüş umutlar
Kimin umurunda, ateş düştüğü yeri yakar
Haber olursun sadece unutulana kadar
Üç beş gün meşgul edersin gündemlerini
Beynime sıkılmış kurşun gibi düşüncelerim.
Parçalanmış her birinin acısıyla ayrı inlerim.
Kimse bilmez ki içimde ne fırtınalar kopar!
Derdime derman olan ancak beni o anlar!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!