Ben sevdasını kalbine gömenlerdenim.
Çok zor olsa da hoşça kal diyenlerdenim.
Aşk acısı paramparça etse de gönlümü
Bir ömür mutluluk dileyenlerdenim.
Karşılıksız kalsa da yaşadığım bu sevda
Bitik bir hayatın
Kırıntılarına tutunmaya çalışıyorum
Ben çabaladıkça tutunduklarım
Daha çok, daha çok parçalanıyor
Dağılmış hayatım, olmuş paramparça
Okyanuslar kadar derin gözlerindir
Beni hapseden!..
Tutunamadığım kadar derinlerdeyim
Ümitle bekliyorum seni
Tutarsan elimi kurtuluşum
Keşke hiç gelmeseydin bu şehre
Keşke seni görmeseydim, mahallemde
Sokağın başından bana doğru yürürken
Erken gelen bahar gibiydin çiçekli elbisenle
Keşke sormasaydın bana karşı evin adresini
Ey kibrimin kalesinde tutsak olan vicdanım.
Nefsimi yenebilirsem eğer kurtuluş beratım.
Darağacında bacakları titreyen idamlık benim.
Kendi kendimin celladı oldum ferman benim.
Hayat denen usta
Kırmışsa kalemimizi
Çabalamak neye yarar;
Umutlarda tükenmişse bir bir
Birde gelmişsen, hayatın kıyısına
Bir gün daha fazla yaşamak için
Gittiğin yerden gelirsen bir gün
Elinde bir tane kırmızı gül olsun
Pişmanlığın acı hüznüyle yüzün
Yanaklarında iki damla yaş olsun
Âşık olmanın en güzelini yaşarken
Bir bahar akşamıydı, diye başlamayacağım
Tam tersi kıştı, hemde baya karakış
Akşamın ayazı bıçak gibi kesiyor insanı
Haber geldi, çıktık hemen yola
Kurtarmak için insanları vermedik mola
Unutmaya yüz tuttuğun
Zamanlarda geldin aklıma
İçimdeki koru bir türlü
Ateşleyemedin be gülüm
Bir kıvılcım çakabilseydin
Sevebilmek her zerremde hissederek
Saf ve temiz adını dilimde zikir ederek
Sevebilmek seni bir peygamber gözüyle
Diyebilmek sana bir peygamber sözüyle
Hissedebilmek içimde yanan aşkın ateşini
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!