Sebati Manav Şiirleri - Şair Sebati Manav

Kimine göre acımasız, gaddar, zalim
Kimine göre neşeli, mutludur halim
Kötü olan her şeyin suçlusuyum
Tüm günahların sorumlusuyum

Bir gün bana da gülecek biliyorum
Bu canına yandığımın hayatı
Bilmediğimse zamanı
Tek isteğim çok geç olmasın

Yıllar yüküyle gelir bir bir
Yükler yükünü omuzlarına
Önce hiç anlamazsın
Yıllar geçtikçe ağırlaşır yükün,
Altında ezildiğinde anlarsın.
Hayatın görevidir bu,

Hayat nedir ki, ölmek ne demek?
Beyazla siyah gibi mi?
Birbirine zıt iki kavram
Hayat çizgiyse ölüm nokta mı?
Hayat ruhun bendenle bir olması

İlk gönül küser dünyaya yaş aldıkça,
Eski güç, heves, hırs kalmaz insanda.
Yavaş yavaş azalır dünyaya tamahı,
Geceler huzur vermez, bekler sabahı.

Uykusu ihanet eder yılların dostluğuna,

Mevsim güze döndü, vakit artık hazandır
Sarardı yapraklar, havada ayrılık kokusu var
Göçerler çoktan toparladı, kıl çadırlarını
Düştüler yola, ince tozlu patikalardan
Yaşlı gözlerle el salladık arkalarından
Kıvrılarak uzaklaşan göç, hatıralarla yüklü

Hazan mevsimi her yer tarumar
İçimde büyümeyen bir ben ağlar
Hani baharı yaşayacaktık
Ne çabuk geldi sonbahar
Ben kabullensem de hazanı
İçimde kabullenmeyen bir ben var

Yok mudur? Bu dünyada adalet
Her zaman güçlüler mi? Kazanır
Yetmedi mi? garibin çektiği eziyet
Her zaman güçlüler mi? Kazanır

Zenginliğin yoksa yoktur itibarın

Sensizliğin karanlığında kayboldum.
Işığım sendin yolumu bulamıyorum.
Sen yanımdayken her şey çok kolaydı.
Sensiz tam dediğim, her şey yarım kaldı.

Sebati Manav 27 Mayıs 2025

Dünyanın çektiği bir perdedir elbet
Gözlerimizi kör eden hileden ibaret
İstesekte göstermez bize gerçekleri
Kandırmaktır bizi aldatmaktır görevi

Bizi gerçeklerden uzak tutandır o