Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

ağlayan gözlerimize
yanan yüreğimize
teselli diye
vurulduk yatıyoruz
kara toprak üstünde
al kan içinde

"Anayasayı bir kere delmekle, bir şey olmaz." Elbette bir delikle bir şey olmaz dı.
Da neyi, niye, nasıl, ne için deliyorsunuz?
Delinen bir balon sa, pat diye patlar.
Delenler, delme konusunda eğitilmişler miydi?
Durum, delinen şeyin nevine göre çok değişiklik arz eder. Bu durum, o günkü söylemi söyleyenin sorunu değildi.
Çünkü o, her hangi bir problemi çözmek ve/veya problemi rehabilite etme niyetinde de değildi.

Aşağılara bakmak,
Yukarıdan.
Aşağılıklar var
Çok yukarı çıkmış.
Kendini yüksek te bulunca alçak.
Yükseldiğini sanır.

Aşık olmak varken duta söğüte
Var git bırakma sen beni burada
Daha söylenecek ne kaldı daha
İşte bu sevdalar yoruyor beni.

aşk
dediğin biter
mi

bir kere aşık olmaya gör
alır götürür seni

artık
yok tuzun tadı
toprağın canı
kanımızın son damlası
o da damladı
adımlarımız

Artık,
Allah’ta karışmıyor,
Şu Dünya’nın halına.
Ne peygamber gönderiyor,
Ne Cebrail,
Başıboş danalar gibi bıraktı bizi,

artık benim dediklerim boşuna
mermi çıktı toplar çıktı namludan
ölüm denen kara melek toprağa
düşürdü canları
daha...

Artık ,
Yazı yazmaya gerek kalmadı.
Ressamların otobüsleri
Yazı ile donatmasına da gerek yok.
Sevgiliye mektup,
Sılaya mektup,

tutamadan
ellerini
öyle zamanlar geçti ki
kederli

sustu