Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

duman duman
olur tüter gözümde
anılar
anılar hiç unutulmaz
akar mı dereler bildiği gibi

HAPİSHANELER

taşlardan yapılmıştır dünyadaki bütün hapishaneler,
Çarmıhtaki İsaya atılan taşlardan.

Hep para tutan eller olmuştur yaptıranlar bu hapishaneler,

"haram olsun"
diye haykıran bir ana
kadar
hakkımızı
haram etmeliydik
alçaklara.

Halkım gözü kapalı karnı aç…
Halkım umut ekmek öğüt, aş…
Tüm insanlar gibi halkım, istemeden
Ve bilmeden doğmuş…
Türksün demişler, Türk olmuş
İslamsın demişler, İslam!

Hangi cennetten geldim bu cehenneme.
Her yokluk bende, her acı benim.
Baltalar kıyasıya inmiş gövdeme,
Bak, şu devrilen hayat ağacı benim.

" bir mahkumun dört dizesi."

Hep,
Hayalinle görür gözlerim güzellikleri,
Papatyaları, leylakları, gelincikleri,
Nar tanesi kadar kırmızı dudakların,
Olgun meyveler benzer yanakların,
Ama

Her şey bitti.
Kanun bitti.
Hukuk bitti.
Tüm sözcükler anlamsız.
Mana bitti.
Anlam bitti.

Her yerde yaşayamazsın, ki.
Mesela Moritanya'da,
And dağlarında, Himalayalarda,
Yaşayamazsın ki.
Hindistan'da, Çin'de, Yemen'de.
Ayaklarında prangalarla çakılı vermişsin bulunduğun yere.

Bi fani dünya dır dünya dedigin
Gelip te göçmiyen var mı göstersen
Hevlek Hevlek tarlaları süren sen
Şimdi bir hevlegi süren var mı göstersen

hiç
farkına varmadan geçiyor zaman
bak dağıldı bulut
karşı dağdan havalanan
göçmen kuşların ardından
kala