Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

Hiç mi anımız olmadı dünya.
Salonları cam cila yapmadık mı?
Az mı yoğurt yedik zehirlemeyelim diye.
Yalan mı?
Bir anımız bile olmadı mı,
Kucaklaşmadık mı marmaranın yosunlarıyla mühürdar sahillerinde,

akılla bir söyleşim oldu dün gece:
dedim: ey akıl, ey her bilginin anası!
soracaklarım var, cevap verir misin?
zordayım, bir yol gösterir misin?
dedim: şu yaşamdan bıktım, ne yapsam?
dedi: biraz daha yan ve dayan!

Tam tam davulları çaldığında
Sakın uğrama yanıma
Derler se ne anladın bu hayatta
Bir nefeslik bi maceraymış
De aslındı

Başkan ,
Başkan oldu sonunda .
Ölülerin Ruhlarının üstüne basa basa .
Kırk ölü vardı .
Aslında,
Yayın yasağı vardı

" kadın, Eksiktir, yarımdır" dedi. başkan.
Biliyordu yarımı, eksiği.
Beyni karıncalanmıştı bi kere,
Kadın, onun indinde,
onun tarafından yaratılmıştı.
Bu yüzden anadoluda çalışan kadın,

bir acı,
ki,
aldatılmışlığın
verdiği,
ya da,
unutulmanın getirdiği, hendikap.

Hiç ķimse düşünmüyor kimsesizleri,
Sesiz sedasız göçüp gidiyor kimsesizler.
Ne varlıkları vardı ne de yoklukları,
Bir tek gururları vardı,
kimsesizlik.

Kırdılar mı?
Kemiklerini
Kırdılar.
Donuk, donuk bakma daha dağlara.
Kundakta çocuk,
Başucunda ana,

hakkımız
değildi
öyle
öyle rahat koltuklarda uzanmak

bu

Zaman
Acımasızlığını ortaya koyunca
Artık
Ne tutunacak dal,
Ne de ufukta umut.
Yalnızlığın gölgesi,