Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

bu
nasıl ölümdü
bu

anlamak mümkün değil

bak
sensizde yaşanırkış hayat
dağınık
darmadağınık
aldırmadan hiçbir şeye
savaşlarda yaralananların yarlarına basa basa

Kelepçelerini çözdüm anılarımın
Bir, bir duvarlarda yankılandılar
Duydum saatlerce tek bir ses
İntikam. İntikam…

Çok zaman geçti,
Yoktun…
Zaman alışamıyordu yokluğuna,
Verem oluyor gözlerim,
Yollara baka, baka…
Umutsuzluk kervanları,

Yıltın dağı,
Dağ yıkıldı,
yıkıldı.
Yılkılan dağların altında kaldım.

Dinlenmek istiyorum,
Bir yerde.
Öylesine tenha ve sessiz,
Dinlenmek istiyorum,
Benim bile olmadığım bir yer de…

biz
zannedildiği kadar
kalabalık değildik
düşman kadar
donanımlı da değildik
yoktu gidecek başka kara parçamız

İşsizlik sigortası mı dediniz?
Bu kadar zengin mi ülkemiz?
Oysa
İki İstanbul bir Hollanda eder
Demek ki
Pek cimri bizim peder

Ve
Şunları söyledi,
Mezardan kaçmış suratlar gibi,
“yıykayın yıykaya bilirseniz
Kendinizi,
Öyle bir ateş yakın ki

sadece
merak uğruna

sadece
emeksiz yemek uğruna