Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

bırak
artık akan suyu
akı versin deresinde...
bu milletin emeğine,
sevgisine,
hasretine

Hep,
Hayalinle görür gözlerim güzellikleri,
Papatyaları, leylakları, gelincikleri,
Nar tanesi kadar kırmızı dudakların,
Olgun meyveler benzer yanakların,

gelsen
görsen
derde çare söylesen
bitse bu ayrılıklar
bitse bu göz yaşları
tükense bu acılar

böyle gelmiş, böyle gider
yazgımız bu diyorlar.
bense,
böyle geldim, böyle gidiyorum.
döndür sene Tanrım beni yolumdan,
işte sana fırsat.

zamanlar
sonra
daha
yokluklarla yoğrulmadın mı
dünya
al pılını pırtıını

Korkulu zamanlardı
Yaşadığımız zaman.
Uyku akan gözlerimizi yumduğumuz
An,
Derin kuyular ortasında kalmış bir damla
Su,

kazdın mı
derin bir kuyu
kim bilir, yeniden başlarsın sevdalara,
eğme boşuna,
boynunu
oynar kader oyunlarını nasılsa,

ağlamak için mi
geldin dünyaya
söyle gözlerim
neyledim sana

Doluyorlar,
Boynuma
Boyna,

Dert halkası bu, baksana,
Gömüldüm,

boyunduruklar altına giren boynumuz,
bilinmiyor, bilinemez sonumuz.
varımız yoğumuz,
bir kuru nefes.
aç
midelere umut neyler