Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

zamanı gelince
zamanın
oturur kara taş üstüne
yazar kara kalem destanını

nası tattı acımasızlığı

zamanlar sonra
sen,
yıkıyorsun kurduğum derme çatma yapıyı,
söyler dalgalar söyleyebildiği ninniyi...

yıldızlar

Öyle
Bir yumruk vurmak istiyorum ki
Yumruğum
Paramparça
Kanım
Damla, damla aksın da

yürüdük
uzun servilerin gölgesinde,
sonsuzluğa
uzanan yolda
kımıldanan yapraklardan dinledik
şarkıların en güzellerini.

yoruyor bu şehir insanı
yoruyor
suları içilmiyor
havası
teneffüs edilmiyor

ve
sensiz yaşanan hayat
kurumuş çiroz dan farksız

duy
duyguyu

Yahu!
Artık yazın
Yazın
Yazın
….
Kırılmadan kalemlerin hepsi,

Uzun
Zamanlar geçti
Aradan…
Yokluğunla yok oldu dünya.
Ne bir haber geldi,
Ne bir gülümseme,

Hep
Sen vardın yanımda
Yorgun argın
Sokaklara düştüğüm anda
Tutup
Kaldırı v e r i y o r d u n

sendemi
unuttun beni
benim seni unuttuğım gibi
o deli divane gündüzleri
uykuyu unuttuğum geceleri
anımsıyamıyorum