Sebahattin Kömürlü Şiirleri - Şair Sebah ...

güneş doğar
ay da doğar sanırız
...
parlar mı yıldızlar böyle
her gece yarıları...

bak
nasıl geçiyor zaman
istemediğin an
yüreğindeki yaradan
dökülen kandan
kımıldanan

Hani,
Günler nasıl biterdi, peş peşe,
Varmazdı farkına,
Diz,
Göz,
Anlamazdı yürek üst üste konan sızıları,

Hayat,
Zenginlerin aşkları,
Fakirlerin,
Açlıkları.

Hey,
Sevgili yarın çok geç olacak,
Dolanın cı sarmaşıklar yaprak, yaprak duvara,
Baka kalacağız,
Uzun zamanlar sonra,
Dünlerde kalan hatıralar,

Bir deniz ki kıyısından kıyısına
Köprüler kurulmakta
Kimse geçmez köprülerden
Sabahlardan akşama ca
Şaşakalır doğan güneş
Çeker gider uzaklara

Ne çöldü yaşadığımız,
Ve
Ne de
Bitimsiz deniz...
Solgun yapraklar gibi dallar üstünde,
Ağlayan gözlerle,

boşuna
bel bağlama
gelecek olan gün
bu günden kara
hiç ufuklara bakma
umutla

Bir halka,
Bir halka daha,
Olur bir zincir…
Olur mu hiç tutsak,
Zincirle fikir…
Okyanuslar kurutulur,

sonu geliyor emperyalizmin
nasılda kokluyor sağı solu
saklanacak bir delik arıyor
güvenli
bulamayacak bundan böyle
mağra diplerine girse bile